IgE sp. E87 - naskórek, białka moczu, białka surowicy szczura, met. ImmunoCAP

Ilościowe oznaczenie w surowicy krwi in vitro przeciwciał klasy IgE specyficznych dla alergenów szczura: naskórka oraz białek moczu i surowicy, obecnych w kurzu domowym i laboratoryjnym, przydatne w diagnostyce alergii na szczura. Rezerwuarem alergenów szczurów jest kurz zwierający alergeny pochodzące z moczu, nabłonka i śliny. Głównym źródłem alergenów szczurów (laboratoryjnych i dzikich)  jest mocz, zwierający dużą ilość białek fizjologicznie wydalanych z moczem (trwały białkomocz), przy czym samce wydalają  większą liczbę białek alergizujących niż samice. Mocz jest rozpylany w otoczeniu, wysycha i unosi się na cząsteczkach kurzu. Alergeny pochodzące z moczu i śliny znajdują się również na obecnych w kurzu fragmentach włosów i naskórka, które posiadają także alergeny jedynie dla nich charakterystyczne. Charakter alergenów posiadają również substancje surowicy krwi szczurów – albumina i  transferryna, które obecne są także w moczu szczurów. Częstość występowania IgE swoistych dla transferryny u osób z alergią na szczury wynosi od 24% do 28,9%. Ostatecznie, na unoszących się w powietrzu cząsteczkach kurzu, znajdują się alergeny pochodzące z naskórka/sierści, moczu i śliny. Liczba zidentyfikowanych alergenów molekularnych szczura wynosi co najmniej 23. Występujące w kurzu, moczu, nabłonku i ślinie alergeny szczurze są częstą przyczyną astmy, alergicznego nieżytu nosa i alergicznego zapalenia spojówek, głównie u pracowników laboratoriów, ale także u zwykłych osób. Ilościowy wynik stężenia sIgE wyrażony jest w kU/l. Przeciwciała klasy IgE uczestniczą w mechanizmie prowadzącym do atopowych, anafilaktycznych reakcji alergicznych (miejscowych lub uogólnionych), określonym jako natychmiastowa reakcja nadwrażliwości typu I. Osoby uczulone na obcy antygen zwany alergenem,  posiadają w krwi co najmniej wykrywalne stężenie IgE swoistych dla tego alergenu, podczas gdy u osób zdrowych przeciwciała IgE o takiej swoistości są  nieobecne lub niewykrywalne. Obecne w miejscu wniknięcia alergenu swoiste IgE wzmacniają odpowiedź na alergen, prowadzącą do miejscowego stanu zapalnego, równocześnie nasilając produkcję specyficznej antygenowo IgE, co wzmocnienia i  (czasami) uogólnia alergiczne reakcje zapalne. Nasilenie reakcji alergicznej jest skorelowane ze stężeniem alergenowo-specyficznej IgE, przy czym korelacja ta jest zależna od alergenu. Oznaczenie in vitro poziomu alergenowo-specyficznej IgE, łącznie z wywiadem klinicznym i wynikami innych badań laboratoryjnych, jest pomocne w identyfikacji alergenu odpowiedzialnego za uczulenie. Oznaczenie IgE in vitro nie stanowi zagrożenia dla badanego, które istnieje w przypadków testów skórnych i prowokacji. W teście wykorzystano ekstrakt źródeł alergenów szczura: naskórka, białek moczu i białek surowicy – E87 (e87).