Wyszukaj badanie lub pakiet

Skorzystaj z wyszukiwarki lub wybierz interesującą Cię kategorię

Nazwa badania:

IgE sp. F12 – groch

Kod oferty: 819
Kod ICD: L91
Kategoria badań: ALERGOLOGIA

Cena badania:

Twoja placówka

Krótko o badaniu

IgE specyficzne  f12 – groch. Ilościowe, chemiluminescencyjne  oznaczenie in vitro w surowicy krwi przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów grochu, przydatne w diagnostyce alergii.

Więcej informacji

Ilościowe  oznaczenie in vitro w surowicy krwi przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów grochu (f12), przydatne w diagnostyce alergii. Rośliny strączkowe, w tym groch,  na ogół powodują dość powszechne alergie pokarmowe u dzieci i dorosłych (stosunkowo rzadkie reakcje wywołuje, jak wspomniano,  fasola jasiek, badanie 818). Poziom IgE specyficznej dla grochu u osobnika uczulonego narasta wraz z wiekiem. Objawy uczulenia na groch obejmują atopowe zmiany skórne, objawy z układu oddechowego i pokarmowego.  Dochodzić może również do reakcji ogólnej  i zespołu alergii jamy ustnej OAS (ang. oral allergy syndrome).  W przypadku dzieci, u których  przed ukończeniem roku stwierdzono  atopową reakcję skórną w odpowiedzi na jajko kurze (i swoistą IgE),  po 1. roku życia uczulenie na różne rodzaje fasoli i grochu pojawiało  się równie często, jak utrzymywała alergia na jajko. Istnieje silna reaktywność krzyżowa  IgE u osób uczulonych na groch z alergenami różnych gatunków fasoli.  Dojrzały groch jest silniej alergenny niż zielony, który posiada białka spichrzowe (albuminę). Alergenami są także globuliny i glutelina. Albuminy grochu są alergenami termostałymi, odpornymi na 5 min. gotowanie w 100oC. Denaturuje  je dopiero temp. 120oC przez 15 min. Jak w przypadku innych strączkowych większość alergenów grochu jest  odporna na działanie chemiczne i aktywność enzymatyczną. Globuliną odpowiedzialną za anafilaksję w stosunku do alergenów grochu  jest vicilina, która reaguje krzyżowo z IgE specyficzną dla orzeszków ziemnych. Przeciwciała klasy IgE uczestniczą w mechanizmie prowadzącym do atopowych, anafilaktycznych reakcji alergicznych (miejscowych lub uogólnionych), określonym jako natychmiastowa reakcja nadwrażliwości typu I. Osoby uczulone na obcy antygen zwany alergenem, posiadają w krwi co najmniej wykrywalne stężenie IgE swoistych dla tego alergenu, podczas gdy u osób zdrowych przeciwciała IgE o takiej swoistości są  nieobecne lub niewykrywalne. Oznaczenie in vitro poziomu alergenowo-specyficznej IgE, łącznie z wywiadem klinicznym i wynikami innych badań laboratoryjnych, jest pomocne w identyfikacji alergenu odpowiedzialnego za uczulenie. Oznaczenie IgE in vitro nie stanowi zagrożenia dla badanego, które istnieje w przypadków testów skórnych i prowokacji. Zakres raportowania testu plasuje się pomiędzy 0,1-100 kU/l, wyniki powyżej 100 kU/l raportowane są jako >100 kU/l. Ilościowe wyniki wyrażone w kU/l są dodatkowo  przypisywane do odpowiedniej półilościowej klasy skali RAST (klasy 0-6) i opatrywane zwięzłym komentarzem klinicznym. Test wykonywany jest w automatycznym analizatorze immunochemicznym, dlatego możliwe jest natychmiastowe zaprogramowanie kolejnych  oznaczeń z badanej  próbki surowicy pozostającej w analizatorze. Dzięki bardzo niskiej granicy wykrywalności testów wykonywanych w systemie, w przypadku niektórych alergenów (np. alergeny mleka, jajka kurzego), możliwe jest prognozowanie rozwoju alergii w przyszłości: tzw. marszu alergicznego (ang. allergic march, atopic march).

Znajdź badania powiązane

Nazwa badania Kod oferty Kod ICD