IgE sp. F202 - orzech nerkowca, met. ImmunoCAP

Ilościowe oznaczenie w surowicy in vitro, w oparciu o ekstrakt orzecha nerkowca, przeciwciał  IgE specyficznych dla alergenów nerkowca, przydatne w diagnostyce i różnicowaniu alergii. Orzechy nerkowca (Anacardium occidentale) są spożywane w postaci surowej lub prażonej, jako przekąski lub dodawane do masła, słodyczy, wyrobów cukierniczych, czekoladek i lodów. IgE-zależne reakcje alergiczne na nerkowce zgłaszane są głównie w USA, Europie i Australii, stanowiąc znaczny odsetek alergii na orzechy u dzieci (w niektórych badaniach ponad 30%). Do uczulenia na orzechy nerkowca dochodzi drogą pokarmową lub przez bezpośredni kontakt ze skórą i błoną śluzową. Kontaktowe zapalenie skóry  obserwowano u pracowników zajmujących się orzechami nerkowca, którzy mieli kontakt z łupinami orzechów. Reakcje alergiczne mogą narastać stopniowo do ciężkich i uogólnionych, obejmując  zmiany skórne (pokrzywka i obrzęk naczynioruchowy); objawy żołądkowo-jelitowe (ból brzucha i wymioty); a niekiedy anafilaksję. Występować mogą objawy z układu oddechowego: astma, alergiczny nieżyt nosa, nieżyt nosa i spojówek oraz atopowe zapalenie skóry. Objawy mieszczą się w zespole objawów anafilaksji stopnia I (ARS) do IV. Scharakteryzowano 3 główne alergeny molekularne nerkowca:  Ana o 1  (sIgE u 50% osób z objawami alergii) i Ana o  2 (sIgE u 62% osób z objawami), stanowiące białka zapasowe nasion z nadrodziny kupin oraz Ana o 3 (sIgE u 81% osób z objawami) z nadrodziny prolamin. Wszystkie trzy wykazują odporność na ciepło: smażenie, blanszowanie, autoklawowanie; promieniowanie gamma i mikrofalowe. Alergenność Ana o 1 i Ana o 3 jest nieznacznie redukowana pod wpływem pieczenia  w temperaturze 200°C przez około 15 minut, podczas gdy alergenność Ana o 2 w tych warunkach wzrasta. Donoszono o rozległej krzyżowej reaktywności klinicznej między orzechami nerkowca i pistacjami ze względu na homologię sekwencji Ana o 1 z Pis v 3; Ana o 2 z Pis v 2 i Ana o 3 z Pis v 1, wynoszącą, odpowiednio:  78%, 80% i 70%. Występują również reakcje krzyżowe pomiędzy nerkowcami i innymi „orzechami drzewnymi” (orzechy laskowe i włoskie), orzeszkami ziemnymi, a także pestkami cytrusów. Przeciwciała klasy IgE uczestniczą w mechanizmie prowadzącym do atopowych, anafilaktycznych reakcji alergicznych (miejscowych lub uogólnionych), określonym jako natychmiastowa reakcja nadwrażliwości typu I. Osoby uczulone na obcy antygen zwany alergenem,  posiadają w krwi co najmniej wykrywalne stężenie IgE swoistych dla tego alergenu, podczas gdy u osób zdrowych przeciwciała IgE o takiej swoistości są  nieobecne lub niewykrywalne. Obecne w miejscu wniknięcia alergenu swoiste IgE wzmacniają odpowiedź na alergen, prowadzącą do miejscowego stanu zapalnego, równocześnie nasilając produkcję specyficznej antygenowo IgE, co wzmocnienia i  (czasami) uogólnia alergiczne reakcje zapalne. Nasilenie reakcji alergicznej jest skorelowane ze stężeniem alergenowo-specyficznej IgE, przy czym korelacja ta jest zależna od alergenu. Oznaczenie in vitro poziomu alergenowo-specyficznej IgE, łącznie z wywiadem klinicznym i wynikami innych badań laboratoryjnych, jest pomocne w identyfikacji alergenu odpowiedzialnego za uczulenie. Oznaczenie IgE in vitro nie stanowi zagrożenia dla badanego, które istnieje w przypadków testów skórnych i prowokacji. Ilościowy wynik stężenia sIgE wyrażony jest w kU/l. W teście wykorzystano ekstrakt alergenów  orzecha nerkowca  F202 (f202).