IgE sp. F24 - krewetka, met. ImmunoCAP

Ilościowe oznaczenie in vitro  w surowicy, z wykorzystaniem ekstraktu krewetki, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do  alergenów krewetek, przydatne w diagnostyce alergii. Mięso krewetek (Krewetka czarna tygrysia, Tygrysia olbrzymia, Północna, Różowa) stanowi pokarm wysoce alergizujący, powodujący ciężkie reakcje alergiczne, łącznie z anafilaksją. Alergia na skorupiaki u dzieci jest rzadsza niż u dorosłych. Ekspozycja na alergeny krewetki dotyczy głównie drogi pokarmowej (mięso), lecz także kontaktu z przetworami w przemyśle spożywczym oraz wdychania alergenów wziewnych emitowanych podczas przetwarzania. Alergia na alergeny krewetek może ujawnić się natychmiast lub z opóźnieniem kilku godzin. Alergeny krewetek u osoby uczulonej mogą wywołać objawy miejscowe, na przykład swędzenie jamy ustnej, języka i gardła oraz obrzęk warg; obrzęk naczynioruchowy okołooczodołowy; uogólnione objawy skórne, np. pokrzywkę, objawy żołądkowo-jelitowe i objawy ze strony układu oddechowego (np. nieżyt nosa i astma zawodowa) oraz reakcje anafilaktyczną, obejmującą kolejne etapy z wymienionymi już objawami ogólnymi oraz zapaścią i problemami krążeniowymi. Scharakteryzowanymi alergenami krewetek są tropomiozyny, zależnie od gatunku: Pen a 1 i Pen m 1, alergizujące drogą pokarmową lub oddechową oraz alergizujące drogą pokarmową: mięśniowa kinaza argininowa, lekkie łańcuchy miozyny czy białko wiążące wapń. Tropomiozyna ma charakter panalergenu i odpowiada za możliwe reakcje krzyżowe z tropomiozyną innych skorupiaków, mięczaków, roztoczy kurzu domowego, karaluchów i robaków (Ascaris). Osobom uczulonym zaleca się unikanie spożycia i kontaktu z mięsem krewetek.  Przeciwciała klasy IgE uczestniczą w mechanizmie prowadzącym do atopowych, anafilaktycznych reakcji alergicznych (miejscowych lub uogólnionych), określonym jako natychmiastowa reakcja nadwrażliwości typu I. Osoby uczulone na obcy antygen zwany alergenem,  posiadają w krwi co najmniej wykrywalne stężenie IgE swoistych dla tego alergenu, podczas gdy u osób zdrowych przeciwciała IgE o takiej swoistości są  nieobecne lub niewykrywalne. Obecne w miejscu wniknięcia alergenu swoiste IgE wzmacniają odpowiedź na alergen, prowadzącą do miejscowego stanu zapalnego, równocześnie nasilając produkcję specyficznej antygenowo IgE, co wzmocnienia i  (czasami) uogólnia alergiczne reakcje zapalne. Nasilenie reakcji alergicznej jest skorelowane ze stężeniem alergenowo-specyficznej IgE, przy czym korelacja ta jest zależna od alergenu. Oznaczenie in vitro poziomu alergenowo-specyficznej IgE, łącznie z wywiadem klinicznym i wynikami innych badań laboratoryjnych, jest pomocne w identyfikacji alergenu odpowiedzialnego za uczulenie. Oznaczenie IgE in vitro nie stanowi zagrożenia dla badanego, które istnieje w przypadków testów skórnych i prowokacji. Ilościowy wynik stężenia sIgE wyrażony jest w kU/l. W teście wykorzystano ekstrakt alergenów śledzia F24 (f24).