IgE sp. F288 - Borówka amerykańska, met. ImmunoCAP

Ilościowe oznaczenie w surowicy krwi in vitro, w oparciu o ekstrakt borówki, przeciwciał  IgE specyficznych dla alergenów borówki, przydatne w diagnostyce i różnicowaniu alergii pokarmowej na borówkę amerykańską. Nazwę Blueberry nadano kilku pokrewnym krzewom, a co najmniej 50 gatunków należy do tego samego rodzaju co Blueberry. Borówka amerykańska (Vaccinium myrtillis), należy do rodzaju Vaccinium, reprezentowanego w Polsce przez 5 gatunków dzikich borówek. Borówka zwykle spożywana jest na surowo, lub jako dodatek do wypieków, dżemów, sałatek, etc.  Można ją suszyć. Z liści przygotowuje się herbatę. Świeże owoce mają działanie lekko przeczyszczające, natomiast suszone mają działanie ściągające i są powszechnie stosowane w leczeniu biegunki, zapalenia pęcherza moczowego itp. Alergia na borówkę amerykańską jest rzadka. Najczęściej  występuje u dzieci, objawiając się, w większości przypadków, niestrawnością, bólami brzucha, zaparciami czy biegunkami oraz objawami skórnymi w postaci drobnej wysypki, niekiedy szybko ujawniającej się, swędzącej. Nie można jednak wykluczyć anafilaktycznych objawów uczulenia (problemy z oddychaniem, spadek ciśnienia, etc.). Ryzyko alergii na borówkę jest większe u dzieci z objawami alergii na inne owoce (np. cytrusowe, brzoskwinię, paprykę), przyprawy i warzywa oraz u osób wrażliwych na salicylany, do których zalicza się duża część niesterydowych leków przeciwzapalnych, NLPZ (100 g jagód zawiera 27,6 mg salicylanów). W przypadku wystąpienia objawów alergii, lub szerzej nietolerancji borówki,  zaleca się unikanie borówek i ich przetworów. U niemowląt objawy nadwrażliwości na borówkę są spowodowane nietolerancję o podłożu enzymatycznym. Przeciwciała klasy IgE uczestniczą w mechanizmie prowadzącym do atopowych, anafilaktycznych reakcji alergicznych (miejscowych lub uogólnionych), określonym jako natychmiastowa reakcja nadwrażliwości typu I. Osoby uczulone na obcy antygen zwany alergenem,  posiadają w krwi co najmniej wykrywalne stężenie IgE swoistych dla tego alergenu, podczas gdy u osób zdrowych przeciwciała IgE o takiej swoistości są  nieobecne lub niewykrywalne. Obecne w miejscu wniknięcia alergenu swoiste IgE wzmacniają odpowiedź na alergen, prowadzącą do miejscowego stanu zapalnego, równocześnie nasilając produkcję specyficznej antygenowo IgE, co wzmocnienia i  (czasami) uogólnia alergiczne reakcje zapalne. Nasilenie reakcji alergicznej jest skorelowane ze stężeniem alergenowo-specyficznej IgE, przy czym korelacja ta jest zależna od alergenu. Oznaczenie in vitro poziomu alergenowo-specyficznej IgE, łącznie z wywiadem klinicznym i wynikami innych badań laboratoryjnych, jest pomocne w identyfikacji alergenu odpowiedzialnego za uczulenie. Oznaczenie IgE in vitro nie stanowi zagrożenia dla badanego, które istnieje w przypadków testów skórnych i prowokacji. Ilościowy wynik stężenia sIgE wyrażony jest w kU/l. W teście wykorzystano ekstrakt alergenów  borówki F288 (f288).