IgE sp. F75 - żółtko jajka

Ilościowe oznaczenie in vitro  w surowicy krwi, z wykorzystaniem ekstraktu źródła alergenów f75, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do  alergenów żółtka jaja kurzego, przydatne w diagnostyce alergii.  Jajo kurze jest jednym z najczęstszych czynników wywołujących alergię pokarmową w krajach uprzemysłowionych. Zagrożenie alergią na jaja może się wiązać również z zastosowaniem jaj w przemyśle kosmetycznym, farmaceutycznym (szczepionki) i w rafinacji wina i piwa. Żółtko jaja jest bogatym źródłem lipidów i białek. Alergeny jaja występują zarówno w żółtku, jak i białku, jednakże białka żółtka są słabiej alergenne niż białka pochodzące z białka jaja. Zawartość białek w żółtku wynosi 15-17%. Żółtko zawiera dwa klinicznie ważne alergeny:  termolabilne białko – alergen główny, Gal d 5 (alfa-liwetyna/albumina surowicy kurczaka)  oraz białko odporne na ciepło, Gal d 6 (lipoproteina).  Żółtko zachowuje więc część swoich  właściwości alergenowych  w produktach poddawanych obróbce termicznej. Alergia na jajo dotyka już dzieci w okresie pierwszych dziesięciu lat, lecz miewa charakter przejściowy.  Odróżnianie alergii na żółtko i białko jaja jest istotne dla prognozowania naturalnego przebiegu alergii u badanego.  U uczulonych na żółtko, po spożyciu żółtka lub produktów na bazie jaj mogą wystąpić: reakcje żołądkowo-jelitowe (wymioty, ból brzucha); objawy skórne (miejscowa lub uogólniona: pokrzywka, rumień); obrzęk naczynioruchowy twarzy oraz objawy z układu oddechowego (astma i/lub nieżyt nosa). W przypadku zespołu ptak-jajo, w którym pierwotne jest uczulenie na wziewne alergeny ptaków (surowicy krwi, piór, odchodów i łupieżu), po spożyciu żółtka (Gal d 5), dochodzić może do astmy i/lub nieżytu nosa. Przeciwciała klasy IgE uczestniczą w mechanizmie prowadzącym do atopowych, anafilaktycznych reakcji alergicznych (miejscowych lub uogólnionych), określonym jako natychmiastowa reakcja nadwrażliwości typu I. Osoby uczulone na obcy antygen zwany alergenem,  posiadają w krwi co najmniej wykrywalne stężenie IgE swoistych dla tego alergenu, podczas gdy u osób zdrowych przeciwciała IgE o takiej swoistości są  nieobecne lub niewykrywalne. Obecne w miejscu wniknięcia alergenu swoiste IgE wzmacniają odpowiedź na alergen, prowadzącą do miejscowego stanu zapalnego, równocześnie nasilając produkcję specyficznej antygenowo IgE, co wzmocnienia i  (czasami) uogólnia alergiczne reakcje zapalne. Nasilenie reakcji alergicznej jest skorelowane ze stężeniem alergenowo-specyficznej IgE, przy czym korelacja ta jest zależna od alergenu. Oznaczenie in vitro poziomu alergenowo-specyficznej IgE, łącznie z wywiadem klinicznym i wynikami innych badań laboratoryjnych, jest pomocne w identyfikacji alergenu odpowiedzialnego za uczulenie. Oznaczenie IgE in vitro nie stanowi zagrożenia dla badanego, które istnieje w przypadków testów skórnych i prowokacji. Ilościowy wynik stężenia sIgE wyrażony jest w kU/l. W raporcie wyniku podana jest półilościowa skala RAST/EAST ułatwiająca ocenę ryzyka alergii skorelowanego z uzyskaną wartością liczbową. W teście wykorzystano ekstrakt alergenów żółtka F75 (f75).