IgE sp. G12 - żyto (pyłki), met. ImmunoCAP

Ilościowe  oznaczenie in vitro  w surowicy, z wykorzystaniem ekstraktu pyłku żyta, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów pyłku żyta, przydatne w diagnostyce i różnicowaniu alergii. Żyto uprawne (Secale cereale) jest jedną z głównych, wiatropylnych, upraw zbożowych na świecie, zwłaszcza  w umiarkowanych regionach półkuli północnej. Sezon pylenia żyta zaczyna się w maju i różni się w zależności od położenia geograficznego. Pyłek żyta jest wysiewany w ogromnych ilościach, powodując ostre objawy alergiczne, takie jak alergiczny nieżyt nosa (wyciek z nosa, niedrożność, swędzenie i kichanie), alergiczne zapalenie spojówek, alergiczny nieżyt nosa i spojówek, astmę lub zaostrzenie atopowego zapalenia skóry, u osób uczulonych na pyłki traw. Uczulenie na pyłki zbóż jest zjawiskiem powszechnym. Żyto uprawne wykazuje rozległą reaktywność krzyżową z innymi gatunkami z rodziny Pooideae (Wiechlinowych), w tym z tymotką i życicą trwałą. Przeciwciała klasy IgE uczestniczą w mechanizmie prowadzącym do atopowych, anafilaktycznych reakcji alergicznych (miejscowych lub uogólnionych), określonym jako natychmiastowa reakcja nadwrażliwości typu I. Osoby uczulone na obcy antygen zwany alergenem,  posiadają w krwi co najmniej wykrywalne stężenie IgE swoistych dla tego alergenu, podczas gdy u osób zdrowych przeciwciała IgE o takiej swoistości są  nieobecne lub niewykrywalne. Obecne w miejscu wniknięcia alergenu swoiste IgE wzmacniają odpowiedź na alergen, prowadzącą do miejscowego stanu zapalnego, równocześnie nasilając produkcję specyficznej antygenowo IgE, co wzmocnienia i  (czasami) uogólnia alergiczne reakcje zapalne. Nasilenie reakcji alergicznej jest skorelowane ze stężeniem alergenowo-specyficznej IgE, przy czym korelacja ta jest zależna od alergenu. Oznaczenie in vitro poziomu alergenowo-specyficznej IgE, łącznie z wywiadem klinicznym i wynikami innych badań laboratoryjnych, jest pomocne w identyfikacji alergenu odpowiedzialnego za uczulenie. Oznaczenie IgE in vitro nie stanowi zagrożenia dla badanego, które istnieje w przypadków testów skórnych i prowokacji. Ilościowy wynik stężenia sIgE wyrażony jest w kU/l. W teście wykorzystano ekstrakt alergenów pyłku żyta G12 (g12).