IgE sp. M3 - Aspergillus fumigatus

Ilościowe  oznaczenie in vitro  w surowicy krwi, z wykorzystaniem ekstraktu źródła alergenów, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do  alergenów pleśni Aspergillus fumigatus, przydatne w diagnostyce alergii na grzyby pleśniowe. Aspergillus fumigatus (A. fumigatus) jest kosmopolitycznym grzybem: saprotrofem i patogenem oportunistycznym, rozpowszechnionym w środowisku. Główną drogą narażenia na zarodniki Aspergillus jest wdychanie. Jest czynnikiem sprawczym chorób alergicznych i zakaźnych (jak inwazyjna aspergiloza czy przewlekła aspergiloza płuc).  Najcięższą chorobą związaną z Aspergillus jest  alergiczną aspergiloza oskrzelowo-płucna (ABPA, ang. allergic bronchopulmonary aspergillosis) dotykająca chorych na astmę i mukowiscydozę. Inne choroby alergiczne związane z Aspergillus to alergiczne grzybicze zapalenie nosa i zatok (AFRS, ang. allergic fungal rhinosinusitis) i ciężka astma z uczuleniem na grzyby, zależna od IgE (SAFS, ang. severe asthma with fungal sensitization). Do chwili obecnej scharakteryzowano 23 alergeny A. fumigatus. Obserwowano reaktywność krzyżową pomiędzy A. fumigatus i innymi gatunkami grzybów pleśniowych. Podwyższona liczba zarodników A. fumigatus występuje w porze letniej i jesiennej ze względu na wpływ temperatury i wilgotności. U większości ludzi codzienne wdychanie zarodników A. fumigatus nie powoduje choroby dzięki skutecznemu oczyszczaniu śluzowo-rzęskowemu i wrodzonej odporności opartej na  neutrofilach i makrofagach. IgE- zależne choroby alergiczne związane z A. fumigatus, m.in.  ABPA,  dotykają  pacjentów z astmą i mukowiscydozą, podczas gdy u  osób zdrowych mogą rozwinąć się zespoły nosowo-zatokowe.  Przeciwciała klasy IgE uczestniczą w mechanizmie prowadzącym do atopowych, anafilaktycznych reakcji alergicznych (miejscowych lub uogólnionych), określonym jako natychmiastowa reakcja nadwrażliwości typu I. Osoby uczulone na obcy antygen zwany alergenem,  posiadają w krwi co najmniej wykrywalne stężenie IgE swoistych dla tego alergenu, podczas gdy u osób zdrowych przeciwciała IgE o takiej swoistości są  nieobecne lub niewykrywalne. Obecne w miejscu wniknięcia alergenu swoiste IgE wzmacniają odpowiedź na alergen, prowadzącą do miejscowego stanu zapalnego, równocześnie nasilając produkcję specyficznej antygenowo IgE, co wzmocnienia i  (czasami) uogólnia alergiczne reakcje zapalne. Nasilenie reakcji alergicznej jest skorelowane ze stężeniem alergenowo-specyficznej IgE, przy czym korelacja ta jest zależna od alergenu. Oznaczenie in vitro poziomu alergenowo-specyficznej IgE, łącznie z wywiadem klinicznym i wynikami innych badań laboratoryjnych, jest pomocne w identyfikacji alergenu odpowiedzialnego za uczulenie. Oznaczenie IgE in vitro nie stanowi zagrożenia dla badanego, które istnieje w przypadków testów skórnych i prowokacji. Ilościowy wynik stężenia sIgE wyrażony jest w kU/l. W raporcie wyniku podana jest półilościowa skala RAST/EAST ułatwiająca ocenę ryzyka alergii skorelowanego z uzyskaną wartością liczbową. W teście wykorzystano pełny ekstrakt  m3 (m03) Aspergillus fumigatus -  źródła alergenów.