IgE sp. nArt v 1, bylica pospolita, met. ImmunoCAP

Molekularna diagnostyka uczulenia na bylicę.  Molekularna diagnostyka alergii opiera się na wskazaniu molekularnych komponent ekstraktu źródła alergenu odpowiedzialnych za uczulenie. Identyfikacja dokonywana jest na podstawie pomiaru stężenia IgE specyficznej dla istotnych alergenów molekularnych (sIgE).  Wzrost stężenia sIgE jest proporcjonalny do nasilenia alergii. Znajomość właściwości alergenów molekularnych wskazanych przez pomiar sIgE pozwala na: ustalenie rodzaju i rozległości reakcji alergicznych, sposobu ograniczania potencjału uczulającego (np. przez obróbkę cieplną w przypadku alergenów pokarmowych), zasadności wdrażania specyficznej immunoterapii oraz na ustalenie reaktywności krzyżowej z homologicznymi alergenami molekularnymi z innych źródeł. Molekularny alergen Art v 1 jest markerem prawdziwego (gatunkowo-specyficznego) uczulenia na pyłek bylicy i gatunków rodzaju Artemisia (Artemisia spp.). Pomiar sIgE dla Art v 1 zwiększa specyficzność diagnostyki alergii: prewalencja sIgE u uczulonych dochodzi do 95%, chociaż Art v 1 wykazuje przy tym częściową reaktywność krzyżową z alergenem Amb a 4 pyłku  ambrozji. Identyfikacja sIgE dla innych alergenów molekularnych bylicy: profiliny: Art v 4 i polkalcyny: Art v 5 pozwala na ocenę udziału reaktywności krzyżowej w uczuleniu. Prowokacja donosowa Art v 1 daje podobne efekty jak prowokacja pełnym ekstraktem pyłku. Biochemicznie Art v 1 jest małym białkiem (13-15 kD), denfensyną roślinną (ang. Defensin-like protein). W teście zastosowano wysokooczyszczoną cząsteczkę Art v 1 (nArt v 1).