Pakiet alergia wewnątrzdomowa (naskórek i łupież kota,naskórek psa, roztocze D.pteronyssinus i D.farinae, szczur, Cladosporium herbarum, Aspergillus fumigatus,Alternaria alternata),met.ImmunoCAP

Ilościowe oznaczenie w surowicy,  w oparciu o ekstrakty alergenowe, przeciwciał IgE specyficznych w stosunku do źródeł alergenów dominujących w środowisku domowym: naskórka i łupieżu kota, naskórka psa, sierści szczura;  roztoczy D. pteronyssinus i D. farinae; grzybów pleśniowych: Cladosporium herbarum, Aspergillus fumigatus, Alternaria alternata).
Łupież kota (e1). Alergeny obecne na sierści kota (łupież, naskórek, ślina) posiadają bardzo małe,  lotne, silnie alergizujące i długo utrzymujące się w powietrzu cząstki. Uczulenie na kota wykazuje silną korelację z astmą, zwłaszcza o ciężkim, trudnym do kontrolowania przebiegu. Powoduje również objawy silnego nieżytu nosa i spojówek, rzadziej objawy AZS. Alergia na sierść kota zaczyna się we wczesnym niemowlęctwie i trwa aż do wczesnej dorosłości.
Łupież psa (e5), sierść-łupież-naskórek. Uczulenie na psy (sierść, łupież, wydzieliny, wydaliny) w ostatnich dziesięcioleciach wzrasta.  Niewielkie cząstki łupieżu psa są lotne, długo utrzymują się w powietrzu i skutecznie rozpraszają, wnikając do górnych dróg oddechowych, oskrzeli i oskrzelików. Przyczyniają się do rozwoju lub zaostrzenia astmy. Alergeny łupieżu reagują krzyżowo z sIgE dla alergenów innych ssaków, stwarzając trudności diagnostyczne i terapeutyczne.
Dermatophagoides pteronyssinus (D. pteronyssinus) –  d1 oraz D. farinae – d2,  roztocze kurzu domowego powodują jedną z najczęstszych chorób alergicznych. Poza bardzo licznymi alergenami roztocze posiada szereg adiuwantów wrodzonej reakcji odpornościowej. Źródłem alergenów roztoczy są cząstki kału i w mniejszym stopniu, fragmenty ciał martwych osobników. Kał roztoczy wzbijany jest przejściowo w powietrze podczas zamiatania, odkurzania lub zmiany pościeli. Cząsteczki są na tyle małe, że przenikają do górnych i dolnych dróg oddechowych oraz wchodzą w kontakt ze skórą i oczami. Stwierdzono wysoki stopień reaktywności krzyżowej pomiędzy ekstraktami D. pteronyssinus i D. farinae, powodowaną przez trzy wysoce homologiczne alergeny molekularne oraz pomiędzy rodzajem Dermatophagoides  a skorupiakami i głowonogami.  Objawy kliniczne alergii na roztocze może obejmować: alergiczny nieżyt nosa wikłany niekiedy przewlekłym zapaleniem  zatok przynosowych; objawy oczne obejmujące: świąd, łzawienie spojówek i powiek, obrzęk powiek; zapalenia górnych i dolnych drogach oddechowych; astma i zaostrzenie objawów astmy;  atopowe zapalenie skóry (AZS). Sugeruje się jednak, że w przypadku atopowego zapalenia skóry główną drogą narażenia jest bezpośredni kontakt fragmentów ciała martwych roztoczy i kału roztoczy ze skórą pacjenta.
Naskórek szczura, e73. Alergia na szczury powodowana jest przez alergeny z trzech źródeł: naskórka, śliny i moczu. Wszystkie znajdują się na naskórku i futrze szczura. Mogą być unoszone przez prąd powietrza na cząstkach naskórka lub włosów w powietrzu w zwierzętarniach laboratoryjnych i mieszkaniach. Mogą być przenoszone daleko poza pomieszczania, w których szczury przebywają. Alergia na szczura, głównie wśród narażonych zawodowo pracowników zwierzętarni, czy laboratoriów, może objawiać się alergicznym nieżytem nosa i alergicznym zapaleniem spojówek; astmą lub zaostrzeniem astmy, miejscowym obrzękiem naczynioworuchowym i uogólnioną pokrzywką. Nie wyklucza się ich reaktywności krzyżowej lipokaliny szczura z antygenami konia, krowy, psa, myszy i karalucha oraz beta-laktoglobuliną mleka krowiego. Ryzyko alergii u szczura jest wyższe u osób atopowych oraz z alergią na psa i kota.
Gatunki rodzaju Cladosporium są pospolitymi grzybami pleśniowymi, unoszącymi się w powietrzu, endofitami roślinnymi (żyjącymi martwych liściach). Występują przede wszystkim w środowisku zewnętrznym, lecz także w zamkniętym środowisku wewnętrznym. C. herbarum jest po Aspergillus fumigatus i Alternaria alternata jednym z najczęściej badanych gatunków grzybów powodujących alergię. Wywołuje objawy ze strony układu oddechowego, takie jak alergiczny nieżyt nosa (stanowi jego główną przyczynę) i astmę oraz zapalenie płuc z nadwrażliwości, a także atopowe zapalenie skóry. Uczulenie spowodowane jest przez  wdychanie wysuszonej grzybni obecnej w kurzu domowym lub zarodników. Zgłaszano reaktywność krzyżową w obrębie rodzaju Cladosporium oraz z innymi rodzajami grzybów, drożdży i bakterii .W populacji ogólnej, włączając to osoby z atopią, wskaźnik uczulenia na C. herbarum wynosi około 8%, podczas gdy u chorych na astmę odsetek uczulonych dochodzi do 20%.
A. fumigatus, m3, jest kosmopolitycznym grzybem pleśniowym: saprotrofem i patogenem oportunistycznym, rozpowszechnionym w środowisku. Główną drogą narażenia na zarodniki Aspergillus jest wdychanie. Jest czynnikiem sprawczym chorób alergicznych i zakaźnych m.in.: inwazyjnej aspergilozy, przewlekłej aspergiloza płuc oraz  alergicznej aspergilozy oskrzelowo-płucnej dotykająca chorych na astmę i mukowiscydozę. Wykazuje kliniczną reaktywność krzyżową z innymi gatunkami grzybów pleśniowych. Podwyższona liczba zarodników A. fumigatus występuje w porze letniej i jesiennej. IgE- zależne choroby alergiczne związane z A. fumigatus, m.in.  ABPA,  dotykają  pacjentów z astmą i mukowiscydozą, podczas gdy u  osób zdrowych mogą rozwinąć się zespoły nosowo-zatokowe.
Alternaria alternata (przedtem A. tenuis), m6. A. alternata to kosmopolityczny, często uczulający  grzyb pleśniowy występujący w środowisku, niekiedy w pomieszczeniach zamkniętych (zawilgoconych budynkach) oraz  w pościeli i kurzu domowym. Klinicznie istotny wskaźnik uczulenia  wynosi w Polsce  3,5%. Szczyt wysypu zarodników następuje latem i wczesną jesienią. Na zakażenie oraz alergię na A. alternata narażone są osoby pracujące w gospodarstwach rolnych i tartakach.  Wdychanie zarodników A. alternata wiąże się z nadwrażliwością górnych i dolnych dróg oddechowych, głównie astmą i alergicznym grzybiczym zapaleniem nosa i zatok. Może również rozwinąć się alergiczna grzybica oskrzelowo-płucna i zapalenie płuc z nadwrażliwości.
Cladosporium herbarum, m2. Gatunki Cladosporium są pospolitymi grzybami pleśniowymi, unoszącymi się w powietrzu, żyjącymi na martwych liściach Występują przede wszystkim w środowisku zewnętrznym, lecz także w zamkniętym środowisku wewnętrznym. C. herbarum jest po Aspergillus fumigatus i Alternaria alternata jednym z najczęściej badanych gatunków grzybów powodujących alergię. Wywołuje objawy ze strony układu oddechowego, takie jak alergiczny nieżyt nosa (stanowi jego główną przyczynę) i astmę oraz zapalenie płuc z nadwrażliwości, a także atopowe zapalenie skóry. Uczulenie spowodowane jest przez  wdychanie wysuszonej grzybni obecnej w kurzu domowym lub zarodników. Zgłaszano reaktywność krzyżową w obrębie rodzaju Cladosporium oraz z innymi rodzajami grzybów, drożdży i bakterii .W populacji ogólnej, włączając to osoby z atopią, wskaźnik uczulenia na C. herbarum wynosi około 8%, podczas gdy u chorych na astmę odsetek uczulonych dochodzi do 20%.
Przeciwciała klasy IgE uczestniczą w mechanizmie prowadzącym do atopowych, anafilaktycznych reakcji alergicznych (miejscowych lub uogólnionych), określonym jako natychmiastowa reakcja nadwrażliwości typu I. Osoby uczulone na obcy antygen zwany alergenem,  posiadają w krwi co najmniej wykrywalne stężenie IgE swoistych dla tego alergenu, podczas gdy u osób zdrowych przeciwciała IgE o takiej swoistości są  nieobecne lub niewykrywalne. Obecne w miejscu wniknięcia alergenu swoiste IgE wzmacniają odpowiedź na alergen, prowadzącą do miejscowego stanu zapalnego, równocześnie nasilając produkcję specyficznej antygenowo IgE, co wzmocnienia i  (czasami) uogólnia alergiczne reakcje zapalne. Nasilenie reakcji alergicznej jest skorelowane ze stężeniem alergenowo-specyficznej IgE, przy czym korelacja ta jest zależna od alergenu. Oznaczenie in vitro poziomu alergenowo-specyficznej IgE, łącznie z wywiadem klinicznym i wynikami innych badań laboratoryjnych, jest pomocne w identyfikacji alergenu odpowiedzialnego za uczulenie. Oznaczenie IgE in vitro nie stanowi zagrożenia dla badanego, które istnieje w przypadków testów skórnych i prowokacji. Ilościowy wynik stężenia sIgE wyrażony jest w kU/l. W teście wykorzystano ekstrakt alergenów opisanych powyżej źródeł alergenów oznaczonych kodem literowo-cyfrowym.