Posiew w kierunku Yersinia enterocolitica

Yersinia enterocolitica (Y. enterocolitica) jest Gram-ujemną pałeczką rozwijającą się w warunkach tlenowych i beztlenowych, w zakresie temperatur od 0 do 45oC. Od 4oC wytwarza odpowiedzialną za objawy chorobowe enterotoksynę. Ze względu na zdolność namnażania w temperaturze chłodni: 4 – 8oC, Y. enterocolitica kolonizuje przechowywaną w chłodzie żywność. Odporność na kwaśne pH powoduje, że przeżywa w żołądku zakażonego drogą pokarmową człowieka i kolonizuje błony śluzowe jelita. Zwiększona częstość zachorowań, na jersiniozę – objawowe zakażenie . enterocolitica –  przypada na okres jesienno-zimowy. Zakażenie człowieka przebiega w postaci jelitowej, z zaburzeniami funkcjonowania przewodu pokarmowego, analogicznymi do zatrucia innymi typami bakterii jelitowych (Salmonellą, Shigellą czy E. coli); przypomina zapalenie wyrostka robaczkowego (jersinioza rzekomowyrostkowa) lub ma charakter przewlekły. Jersiniozę różnicuje się z rzekomobłoniastym zapaleniem jelit i chorobą Leśniowskiego-Crohna i zapaleniem wyrostka robaczkowego. Zakażenie Y. enterocolitica może prowadzić do powikłań jak: reaktywne zapalenie stawów (kolanowego, biodrowego, skokowego); zapalenie stawów krzyżowo-biodrowych lub zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa. Do innych objawów pozajelitowych wywołanych zakażeniem  Y. enterocolitica należy ropny stan zapalny skóry i rumień guzowaty. Do zakażenia dochodzi drogą pokarmową przez skolonizowaną przez patogen żywność;  przez kontakt z domowymi lub dzikimi zwierzętami (przechodzącymi zakażenie bezobjawowo); bardzo rzadko drogą transmisji między ludźmi. Diagnostyka mikrobiologiczna zakażenia Y. enterocolitica  polega na namnażaniu i identyfikacji bakterii uzyskanych z próbki kału.