Yersinia enterocolitica IgG,IgM,IgA met. ELISA

Serologiczna diagnostyka jersiniozy (IgM, IgA, IgG anty-Y. enterocolitica). Yersinia enterocolitica (Y. enterocolitica), jest Gram-ujemną pałeczka przenoszoną drogą pokarmową (przez skażoną żywność lub nieuzdatnioną wodę), a także przez zwierzęta domowe oraz przetaczane preparaty krwi. Należy do rodziny Enterobacteriacae. Rodzaj Yersinia obejmuje 26 gatunków, z których trzy wywołują choroby u ludzi: Y. enterocolitica, Y. pseudotuberculosis i, najgroźniejsza, Y. pestis (pałeczka dżumy). Choroby wywołane przez Yersinia spp. są zoonozami, a ludzie są ogniwami przypadkowymi. Jersinioza, objawowa infekcja wywoływana przez Y. enterocolitica i Y. pseudotuberculosis jest ostrą chorobą, przebiegająca na ogół z biegunką (obraz kliniczny zakażenia Y. pestis jest inny). Bakterie Y. enterocolitica izolowano od wielu gatunków zwierząt chociaż najczęstszym ich źródłem są świnie. Bakterie mogą zanieczyszczać produkty wieprzowe: skrawki mięsa z karkówki, języki i migdałki i rozprzestrzeniać się na elementy tuszy podczas uboju. Jersinioza może objawiać się w różny sposób: od ostrej biegunki po zapalenie węzłów chłonnych krezki, zapalenie końcowego odcinka jelita krętego oraz zespół rzekomo-wyrostkowy (pseudoappendicitis), w rzadkich przypadkach może prowadzić do sepsy. Postacie jelitowe występują głównie u dzieci, a rzekomowyrostkowe u dorosłych. Do postaci jelitowych należy zapalenie jelit (enteritis) oraz zapalenie jelita cienkiego i okrężnicy (enterocolitis). Postać jelitowa objawia się jako biegunka, niekiedy z wymiotami, bóle brzucha i gorączka. Postacie rzekomowyrostkowe przebiegają jako ropne zapalenie węzłów chłonnych krezki jelitowej i przypominają zapalenie wyrostka robaczkowego. Rzadszymi postaciami jersiniozy są: postacie posocznicowe powodowane zakażeniem preparatów krwi lub płynów dializacyjnych; rumień guzowaty lub inne zmiany skórne/ tkanki łącznej oraz postacie stawowe objawiające się jako reaktywne zapalenia wielostawowe, niekiedy współistniejące ze zmianami skórnymi. W niektórych regionach Yersinia stanowi najczęstszą przyczynę bakteryjnego zapalenia żołądka i jelit. Przeciwciała swoiste dla antygenów Yersinia stają się wykrywalne przede wszystkim w chorobie przewlekłej i w przypadku zmian narządowych. Jako pierwsze pojawiają się przeciwciała IgM (1 do 2 tygodni od zakażenia), potem IgG. W przypadku nawracających zakażeń lub jersiniozy zlokalizowanej pozajelitowo, pojawiać się mogą przeciwciała wyłącznie w klasie IgA i IgG lub tylko IgA. U osób z objawami jersiniozy układowej poziom przeciwciał jest na ogół istotnie wyższy niż u osób chorych na jersiniozę w postaci jelitowej. Okres utrzymywania się przeciwciał dla antygenów pałeczek Yersinia jest różny w poszczególnych klasach i zależny od postaci jersiniozy. Przeciwciała IgM niekiedy są wykrywalne nawet po upływie 2 do 6 miesięcy od zakażenia; przeciwciała IgG zwykle pojawiają się jako ostatnie i utrzymują się przez kilka lat. W przypadkach reaktywnego zapalenia stawów jedynymi wykrywanymi przez długi czas przeciwciałami są przeciwciała IgA. Oznaczenie swoistych IgG wykorzystywane jest w diagnostyce jersiniozy oraz w diagnostyce różnicowej z reumatoidalnym zapaleniem stawów i innymi chorobami reumatoidalnymi.

Krzyżowe reakcje z przeciwciałami swoistymi dla innych mikroorganizmów, przeciwciała heterofilne.