Jak można sprawdzić obecność gronkowca w nosie?

Należy pamiętać, że sama obecność bakterii gronkowca w nosie nie oznacza infekcji, ponieważ gatunek Staphylococcus aureus (gronkowiec złocisty) stanowi tzw. florę fizjologiczną śluzówki nosa u około 20 proc. populacji. Oznacza to, że gronkowiec bytuje w organizmie bez wywoływania infekcji. 

W stanach obniżonej odporności, po pobycie w szpitalu lub w przypadku zranień i przerwania ciągłości śluzówki nieszkodliwa do tej pory bakteria może zacząć powodować problemy i wówczas konieczne jest zastosowanie odpowiedniego antybiotyku. 

Jeśli pojawiają się któreś z poniższych objawów, prawdopodobna jest aktywna infekcja gronkowcem:

• przewlekły, gęsty katar koloru zielonkawego lub żółtego,
• uczucie zatkania nosa bez innych objawów infekcji,
• pieczenie, swędzenie lub uczucie suchości w nosie,
• bolesność nosa przy dotykaniu,
• żółtawe, pękające strupy w nosie,
• krwawienia z nosa,
• ropne zmiany w okolicach nosa

Badanie, które pozwoli potwierdzić zakażenie gronkowcem to wymaz z nosa w kierunku bakteriologicznym wraz z antybiogramem. Materiał do badania pobierany jest w laboratoryjnym punkcie pobrań lub przez lekarza laryngologa. Ważne jest, aby badanie wykonać przed wdrożeniem antybiotyku, a przez 2 godziny przed pobraniem nie stosować żadnych leków donosowych. 

Wynik badania mikrobiologicznego uzyskuje się po kilku dniach. Sprawozdanie z badania zawiera wykaz wyhodowanych z próbki bakterii wraz z dokładnym oznaczeniem szczepu oraz wrażliwości na antybiotyki. Antybiogram jest wskazówką dla lekarza, na podstawie której dobierane jest leczenie.