IgE sp. F76 - alfa laktoalbumina

Ilościowe oznaczenie w surowicy in vitro, z wykorzystaniem ekstraktu f76, przeciwciał  IgE specyficznych dla alfa-laktoalbuminy (α-laktoalbuminy) mleka krowiego, przydatne w diagnostyce i różnicowaniu alergii na mleko krowie i jego produkty. Wśród dzieci częstość alergii na mleko krowie zaczęła wzrastać w latach 50. latach XX wieku wraz ze spadkiem procentu niemowląt karmionych piersią. Dziś dochodzi nawet do kilkunastu procent. Dotyka 0,5-3% niemowląt i małych dzieci do  roku. Obserwuje się jednak narastającą naturalnie z wiekiem remisję objawów alergii (wzrost tolerancji), która obserwowana jest u 85% trzylatków. Jednakże u ponad 10% osób alergia na alergeny mleka krowiego utrzymuje się z różnym nasileniem i objawami.  α-laktoalbumina (kod WHO/IUIS Bos d 4) stanowi jeden z głównych tzw. alergenów serwatkowych mleka krowiego. Wykazuje wyraźną odporność na ciepło – alergenność utrzymuje się mimo kilkuminutowego gotowania, a ulega redukcji w wyniku pieczenia.  sIgE dla α-laktoalbuminy występuje u  51% osób z alergią na mleko, wg innych odsetek uczulonych dochodzi do 80%.  Objawy kliniczne uczulenia na α-laktoalbuminę obejmują głównie atopowe zapalenie skóry i reakcje anafilaktyczną o różnym stopniu nasilenia. Wykazano reaktywność krzyżową sIgE dla α-laktoalbuminy i β-laktoglobuliny wynikającą ze wspólnej sekwencji aminokwasów oraz pomiędzy α-laktoalbuminą i laktoalbuminą mleka ludzkiego (70% homologii). α-laktoalbumina wykazuje również homologię z białkami mleka  bawołów, owiec, kóz, koni i wielbłądów.
Przeciwciała klasy IgE uczestniczą w mechanizmie prowadzącym do atopowych, anafilaktycznych reakcji alergicznych (miejscowych lub uogólnionych), określonym jako natychmiastowa reakcja nadwrażliwości typu I. Osoby uczulone na obcy antygen zwany alergenem,  posiadają w krwi co najmniej wykrywalne stężenie IgE swoistych dla tego alergenu, podczas gdy u osób zdrowych przeciwciała IgE o takiej swoistości są  nieobecne lub niewykrywalne. Obecne w miejscu wniknięcia alergenu swoiste IgE wzmacniają odpowiedź na alergen, prowadzącą do miejscowego stanu zapalnego, równocześnie nasilając produkcję specyficznej antygenowo IgE, co wzmocnienia i  (czasami) uogólnia alergiczne reakcje zapalne. Nasilenie reakcji alergicznej jest skorelowane ze stężeniem alergenowo-specyficznej IgE, przy czym korelacja ta jest zależna od alergenu. Oznaczenie in vitro poziomu alergenowo-specyficznej IgE, łącznie z wywiadem klinicznym i wynikami innych badań laboratoryjnych, jest pomocne w identyfikacji alergenu odpowiedzialnego za uczulenie. Oznaczenie IgE in vitro nie stanowi zagrożenia dla badanego, które istnieje w przypadków testów skórnych i prowokacji. Ilościowy wynik stężenia sIgE wyrażony jest w kU/l. W teście wykorzystano ekstrakt alfa-laktoalbuminy, f 76 (F76).