IgE sp.I205 - jad trzmiela met. ImmunoCAP

Ilościowe oznaczenie in vitro  w surowicy krwi, z wykorzystaniem ekstraktu źródła alergenów jadu trzmiela przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do  alergenów jadu trzmiela. Reakcje ogólnoustrojowe na jad owadów błonkoskrzydłych dotykają 0,34–3% populacji, lecz są powodem 25% wszystkich przypadków śmiertelnych z powodu anafilaksji. Anafilaksja wywołana użądleniem trzmiela jest możliwa, ale rzadka. Trzmiele (Bombus spp) są owadami z rodziny Apidae. Ich jad zawiera liczne alergeny powodujące nadwrażliwość i reakcje alergiczne. Reakcje alergiczne na jad trzmiela mają charakter miejscowy: rumień, pokrzywka i obrzęk naczynioruchowy); umiarkowany ogólnoustrojowy w postaci:  nudności, zawrotów  głowy i duszności oraz ciężki:  ze wstrząsem anafilaktycznym, astmą, utratą przytomności, a potencjalnie zatrzymaniem akcji serca i oddechu. Może wystąpić  alergiczna reakcja krzyżowa z jadem pszczół miodnych oraz reakcje krzyżowe pomiędzy jadem różnych gatunków trzmieli w obrębie rodzaju. Większe ryzyko uczulenia na jad trzmiela i wystąpienia ciężkich reakcji alergicznych dotyczy ogrodników, pracowników szklarni i szkółek roślin. Ryzyko takie wzrasta wraz z czasem narażenia na ukąszenia trzmiela. Istnieją dwie odrębne grupy osób z nadwrażliwością na jad trzmiela: osoby z  sIgE silnie reagującymi krzyżowo z jadem pszczół miodnych oraz osoby, u których występuje specyficzna nadwrażliwość na trzmiele. W pierwszej grupie odczulanie należy przeprowadzić z użyciem jadu pszczół miodnych, gdyż reakcje na użądlenia trzmieli wynikają z wcześniejszego narażenia na jad pszczół miodnych i reakcji krzyżowej IgE specyficznego dla alergenów jadu pszczół  z alergenami jadu trzmiela.  W drugiej grupie uczulonych, na ogół narażonych na użądlenia wyłącznie trzmieli, skuteczne odczulanie  należy prowadzić przy użyciu oczyszczonego jadu trzmieli. Przeciwciała klasy IgE uczestniczą w mechanizmie prowadzącym do atopowych, anafilaktycznych reakcji alergicznych (miejscowych lub uogólnionych), określonym jako natychmiastowa reakcja nadwrażliwości typu I. Osoby uczulone na obcy antygen zwany alergenem,  posiadają w krwi co najmniej wykrywalne stężenie IgE swoistych dla tego alergenu, podczas gdy u osób zdrowych przeciwciała IgE o takiej swoistości są  nieobecne lub niewykrywalne. Obecne w miejscu wniknięcia alergenu swoiste IgE wzmacniają odpowiedź na alergen, prowadzącą do miejscowego stanu zapalnego, równocześnie nasilając produkcję specyficznej antygenowo IgE, co wzmocnienia i  (czasami) uogólnia alergiczne reakcje zapalne. Nasilenie reakcji alergicznej jest skorelowane ze stężeniem alergenowo-specyficznej IgE, przy czym korelacja ta jest zależna od alergenu. Oznaczenie in vitro poziomu alergenowo-specyficznej IgE, łącznie z wywiadem klinicznym i wynikami innych badań laboratoryjnych, jest pomocne w identyfikacji alergenu odpowiedzialnego za uczulenie. Oznaczenie IgE in vitro nie stanowi zagrożenia dla badanego, które istnieje w przypadków testów skórnych i prowokacji. Ilościowy wynik stężenia sIgE wyrażony jest w kU/l. W teście wykorzystano ekstrakt i205 I205) jako źródło alergenów jadu trzmiela.