P/c. blokujące – test MLR

Badanie odpowiedzi limfocytów na allogeny.  Ocena blokowania alloimmunizacji limfocytami partnera (allolimfocytami) przy użyciu testu mieszanej reakcji limfocytów allogenicznych (allo-MLR) jest stosowana do oceny skuteczności leczenia immunologicznych przyczyn poronienia nawykowego. Zaburzenia układu odpornościowego matki są przyczyną około 65-70% przypadków poronień nawykowych (PN). Większość takich przypadków powodowana jest reakcją alloimmunologiczną, w której płód wywołuje u matki reakcję odrzuceniową, angażującą tzw. przeciwciała allogeniczne (specyficzne dla alloantygnów), analogiczną do reakcji na przeszczep allogeniczny (pochodzący od innego osobnika tego samego gatunku) u biorcy. W przypadkach poronień o genezie immunologicznej, nieodpowiednia odpowiedź układu odpornościowego matki na antygeny jaja płodowego skutkuje niedorozwojem mechanizmów ochronnych dla tkanki jaja płodowego. Szczególnie istotny jest brak przeciwciał blokujących w surowicy matki, których celem jest redukcja reakcji odrzuceniowych. W ciążach prawidłowych przeciwciała blokujące pojawiają się w surowicy ciężarnych od czwartego do dwunastego tygodnia, osiągając maksymalne stężenie pod koniec II trymestru. Do oznaczenia ilości przeciwciał blokujących alloprzeciała w krwi kobiety z PN wykorzystuje się test mieszanej reakcji limfocytów, allo-MLR (ang. Mixed Lymphocyte Reaction Test), który wymaga limfocytów od obojga parterów. Testy MLR wykonywane są jednak przede wszystkim dla określania skuteczności immunoterapii mającej stymulować wytwarzanie przeciwciał blokujących u matki, zwłaszcza do monitorowania immunizacji czynnej limfocytami allogenicznymi (np. partnera).O skuteczności immunoterapii świadczy odpowiedni wzrost poziomu przeciwciał blokujących. Wynik podawany jest jako procent hamowania efektu cytotoksycznego wspólnej (mieszanej, czyli obojga partnerów: allo-MLR) hodowli limfocytów.