PPJ anty-SS-B (La)

Ilościowe oznaczenie w surowicy autoprzeciwciał przeciwjądrowych anty-SS-B (La)  jest istotne w diagnostyce zespołu Sjoegrena (zespołu suchości), w którym są identyfikowane w  90% przypadków i tocznia układowego trzewnego, SLE (ang. Systemic lupus erythematosus), dla którego są charakterystyczne w zaawansowanej fazie początkowej choroby. Antygen SS-B (określany również jako La) jest jądrową fosfoproteiną o ciężarze 47kD, wiążącą małe RNA, wrażliwą na rybonukleazę i trypsynę i zaliczany do rozpuszczalnych antygenów jądrowych ENA (ang. extractable nuclear antygen).  Przeciwciała anty-SS-B (La), lub anty-La (SS-B) natomiast należą do grupy autoprzeciwciał przeciwjądrowych ANA (ang. antinuclear antibodies). Obecność w krążeniu autoprzeciwciał ANA swoistych dla własnych, jądrowych lub cytoplazmatycznych, rozpuszczalnych lub stałych, antygenów wewnątrzkomórkowych jest charakterystyczna dla szeregu systemowych (i narządowych) chorób zapalnych tkanki łącznej o podłożu autoimmunizacyjnym. Poszczególne jednostki chorobowe wiążą się z obecnością charakterystycznego dla siebie zestawu swoistości przeciwciał. Identyfikacja przeciwciała anty-SS-B jest (La) jest pomocna w diagnostyce zespołu Sjoegrena; tocznia układowego trzewnego, SLE oraz tocznia noworodków, NLE (ang. neonatal lupus erythematosus). W tym ostatnim przypadku obecność anty-SS-B u noworodka spowodowana jest przezłożyskową transmisją przeciwciał.  

Obecność przeciwciał: zespół Sjoegrena, toczeń układowy, trzewny toczeń noworodków.