Bacillus cereus – co to za bakteria? Objawy zakażenia, leczenie

Mgr Damian Pawlak
Udostępnij

Bezpieczeństwo żywności pozostaje jednym z kluczowych wyzwań zdrowia publicznego, zwłaszcza w dobie masowej produkcji i dystrybucji gotowych posiłków. Zatrucia pokarmowe są jedną z najczęstszych przyczyn ostrych dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego i mogą dotyczyć osób w każdym wieku. Choć w świadomości społecznej dominują patogeny takie jak Salmonella enterica czy Escherichia coli, coraz większą rolę przypisuje się bakteriom środowiskowym, które – mimo że naturalnie występują w glebie i wodzie – mogą stać się zagrożeniem w przypadku niewłaściwego przechowywania żywności. Jednym z najlepiej poznanych przykładów jest Bacillus cereus.

Bacillus cereus

Gdzie bytuje Bacillus cereus?

Bacillus cereus jest bakterią wyjątkową pod względem biologicznym i epidemiologicznym. Jej zdolność do tworzenia przetrwalników sprawia, że potrafi przetrwać warunki, które dla większości drobnoustrojów są śmiertelne, w tym wysoką temperaturę obróbki termicznej. Co więcej, bakteria ta może namnażać się w gotowych potrawach przechowywanych w temperaturze pokojowej i produkować toksyny odpowiedzialne za ostre objawy żołądkowo-jelitowe. Z tego powodu Bacillus cereus bywa określana jako „cichy sprawca” zatruć pokarmowych – często nie kojarzona bezpośrednio z chorobą, a jednak powszechnie obecna w środowisku.

Zrozumienie, czym jest Bacillus cereus, gdzie występuje, w jaki sposób dostaje się do żywności oraz jakie mechanizmy odpowiadają za rozwój objawów zatrucia, ma kluczowe znaczenie zarówno dla profilaktyki, jak i właściwego postępowania medycznego. 

Bacillus cereus – co to?

    Bacillus cereus to Gram-dodatnia, ruchliwa bakteria wytwarzająca przetrwalniki, należąca do rodzaju Bacillus. Może rozwijać się zarówno w warunkach tlenowych, jak i względnie beztlenowych. Jej zdolność do tworzenia endospor umożliwia jej przetrwanie w skrajnie niekorzystnych warunkach środowiskowych, takich jak wysoka temperatura, wysuszenie czy brak substancji odżywczych.

    Z klinicznego punktu widzenia Bacillus cereus jest patogenem oportunistycznym. U osób zdrowych najczęściej powoduje łagodne, samoograniczające się zatrucia pokarmowe, natomiast u pacjentów z obniżoną odpornością może prowadzić do poważniejszych zakażeń, w tym bakteriemii, zapalenia wsierdzia czy zakażeń układu nerwowego.

    Bacillus cereus w żywności

    Obecność Bacillus cereus w żywności stanowi istotne zagrożenie sanitarne. Naturalnym rezerwuarem bakterii jest gleba, dlatego przetrwalniki łatwo dostają się do surowców roślinnych. Podczas przetwarzania żywności mogą one przetrwać procesy technologiczne, a następnie namnażać się w sprzyjających warunkach.

    Produkty szczególnie narażone na skażenie to:

    • ryż i potrawy ryżowe,
    • makarony, kasze i inne produkty skrobiowe,
    • mleko i produkty mleczne,
    • mięso oraz gotowe dania,
    • przyprawy i suszone produkty roślinne.

    Przetrwalniki Bacillus cereus mogą przetrwać gotowanie. Po ugotowaniu potrawy, jeśli jest ona przechowywana w temperaturze pokojowej, bakterie mogą kiełkować i produkować toksyny odporne na ponowną obróbkę cieplną.

    Bacillus cereus – objawy zakażenia

    Objawy zakażenia Bacillus cereus zależą od rodzaju toksyny produkowanej przez bakterię. Wyróżnia się dwa podstawowe zespoły kliniczne:

    Postać wymiotna

    Postać ta jest wywoływana przez toksynę emetyczną – cereulidę. Objawy pojawiają się szybko i obejmują:

    • nagłe nudności,
    • intensywne wymioty,
    • bóle brzucha,
    • ogólne osłabienie.

    Najczęściej jest związana ze spożyciem potraw ryżowych przechowywanych w nieprawidłowych warunkach.

    Postać biegunkowa

    Druga postać wynika z działania enterotoksyn wytwarzanych przez Bacillus cereus w jelicie cienkim. Objawy obejmują:

    Objawy rozwijają się wolniej i mogą utrzymywać się do 24–48 godzin.

    Bacillus cereus – leczenie

    Leczenie zakażeń i zatruć pokarmowych wywołanych przez Bacillus cereus w większości przypadków ma charakter objawowy i wspomagający. Wynika to z faktu, że dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego są najczęściej efektem działania toksyn bakteryjnych, a nie bezpośredniego namnażania się bakterii w jelitach. Przebieg choroby jest zwykle samoograniczający się i ustępuje w ciągu 24–48 godzin bez konieczności stosowania antybiotykoterapii.

    Postępowanie objawowe

    Podstawą leczenia jest zapobieganie odwodnieniu, które może rozwinąć się na skutek intensywnych wymiotów lub biegunki. Zaleca się:

    • przyjmowanie płynów doustnych w małych, częstych porcjach,
    • stosowanie doustnych płynów nawadniających zawierających elektrolity,
    • w cięższych przypadkach – nawodnienie dożylne w warunkach szpitalnych.

    W okresie ostrych objawów wskazana jest dieta lekkostrawna, oparta na łatwo przyswajalnych produktach, z ograniczeniem tłuszczów, cukrów prostych oraz alkoholu. Odpoczynek i unikanie wysiłku fizycznego sprzyjają szybszej regeneracji organizmu.

    Leki stosowane pomocniczo

    W leczeniu objawowym można rozważyć:

    • leki przeciwwymiotne w przypadku nasilonych nudności,
    • preparaty przeciwbiegunkowe, stosowane ostrożnie i krótkotrwale,
    • probiotyki, które mogą wspierać odbudowę mikrobioty jelitowej po epizodzie zatrucia.

    Nie zaleca się rutynowego stosowania leków hamujących perystaltykę jelit w ciężkich biegunkach, ponieważ mogą one opóźniać eliminację toksyn z przewodu pokarmowego.

    Antybiotykoterapia – kiedy jest konieczna?

    Antybiotyki nie są standardem w leczeniu zatruć pokarmowych wywołanych przez Bacillus cereus. Ich stosowanie nie wpływa na przebieg choroby w typowych postaciach żołądkowo-jelitowych, ponieważ toksyny są już obecne w spożytej żywności.

    Leczenie przeciwbakteryjne rozważa się jedynie w rzadkich, ciężkich zakażeniach pozajelitowych, takich jak:

    • bakteriemia,
    • zapalenie wsierdzia,
    • zakażenia ośrodkowego układu nerwowego,
    • zakażenia ran pooperacyjnych.

    Takie sytuacje występują głównie u osób z obniżoną odpornością, pacjentów hospitalizowanych lub noworodków. Dobór antybiotyku powinien być oparty na antybiogramie, ponieważ Bacillus cereus wykazuje naturalną oporność na wiele beta-laktamów.

    Profilaktyka zakażeń Bacillus cereus

    Profilaktyka zakażeń i zatruć pokarmowych wywołanych przez Bacillus cereus ma fundamentalne znaczenie, ponieważ bakteria ta jest powszechnie obecna w środowisku i nie da się całkowicie wyeliminować jej obecności w łańcuchu żywnościowym. Kluczowe jest ograniczenie warunków sprzyjających jej namnażaniu i produkcji toksyn.

    Zasady bezpiecznego przygotowywania żywności

    Podstawowe zalecenia obejmują:

    • szybkie schładzanie ugotowanych potraw, najlepiej do temperatury poniżej 5°C,
    • przechowywanie dań gotowych w lodówce,
    • unikanie długiego przechowywania żywności w temperaturze pokojowej,
    • dokładne podgrzewanie potraw przed spożyciem (choć nie eliminuje toksyn, ogranicza namnażanie bakterii),
    • przestrzeganie zasad higieny osobistej i kuchennej.

    Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku potraw ryżowych, makaronów i dań cateringowych.

    Mgr Damian Pawlak

    Podsumowanie – FAQ

    Bakteria występuje powszechnie w glebie, wodzie i pyle oraz na roślinach. Do żywności trafia na etapie produkcji lub przechowywania.

    Formy wegetatywne giną podczas gotowania, jednak przetrwalniki Bacillus cereus mogą przetrwać temperatury powyżej 100°C. Toksyny są odporne na wysoką temperaturę.

    Objawy postaci wymiotnej pojawiają się po 1–6 godzinach, natomiast postaci biegunkowej po 8–16 godzinach od spożycia skażonej żywności.

    Bibliografia

    • Stenfors Arnesen LP, Fagerlund A, Granum PE. From soil to gut: Bacillus cereus and its food poisoning toxins. FEMS Microbiol Rev. 2008;32(4):579–606.
    • Ehling-Schulz M, Frenzel E, Gohar M. Food-bacteria interactions: Pathogenicity of Bacillus cereus. Front Microbiol. 2015;6:704.
    • Jessberger N, et al. The emetic toxin of Bacillus cereus. Toxins (Basel). 2015;7(6):1978–2004.
    • Logan NA. Bacillus and relatives in foodborne illness. J Appl Microbiol. 2012;112(3):417–429.
    • Carlin F, et al. Factors affecting growth of Bacillus cereus in cooked foods. Int J Food Microbiol. 2010;142(1–2):91–98.
    • EFSA Panel on Biological Hazards (BIOHAZ). Risks for public health related to the presence of Bacillus cereus and other Bacillus spp. including spores in foodstuffs. EFSA Journal. 2016;14(7):4524.
    • Ceuppens S, et al. Toxin production by Bacillus cereus and its role in food poisoning. Front Microbiol. 2013;4:136.