Czym spowodowane są przedmiesiączkowe zaburzenia dysforyczne?

Przedmiesiączkowe zaburzenia dysforyczne, czyli PMDD, to cięższa postać zaburzeń przedmiesiączkowych, w której dominują objawy psychiczne: drażliwość, napięcie, lęk, obniżony nastrój, płaczliwość, poczucie utraty kontroli, problemy ze snem i koncentracją. Objawy pojawiają się zwykle w fazie lutealnej, czyli po owulacji, nasilają się przed miesiączką i wyraźnie ustępują po rozpoczęciu krwawienia. Przyczyna PMDD nie jest sprowadzana do zbyt dużego lub zbyt małego stężenia hormonów. U wielu pacjentek chodzi raczej o nadmierną wrażliwość układu nerwowego na prawidłowe, cykliczne wahania progesteronu i estrogenów. Znaczenie mają też neuroprzekaźniki, zwłaszcza serotonina oraz układ GABA, na który wpływa metabolit progesteronu - allopregnanolon. Ryzyko może być większe u osób z podatnością genetyczną, przebytymi zaburzeniami lękowymi lub depresyjnymi oraz dużym obciążeniem stresem. Rozpoznanie zwykle potwierdza się przez codzienne notowanie objawów przez co najmniej dwa cykle, aby odróżnić PMDD od depresji, choroby afektywnej dwubiegunowej czy zaburzeń tarczycy.