IgE sp. M2 - Cladosporium herbarum

Ilościowe  oznaczenie in vitro  w surowicy krwi, z wykorzystaniem ekstraktu źródła alergenów, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do  alergenów pleśni- Cladosporium herbarum, przydatne w diagnostyce alergii na grzyby pleśniowe.  Gatunki rodzaju Cladosporium są pospolitymi grzybami pleśniowymi, unoszącymi się w powietrzu, endofitami roślinnymi (żyjącymi na martwych liściach). Występują przede wszystkim w środowisku zewnętrznym, lecz także w zamkniętym środowisku wewnętrznym. C. herbarum jest po Aspergillus fumigatus i Alternaria alternata jednym z najczęściej badanych gatunków grzybów powodujących alergię. Wywołuje objawy ze strony układu oddechowego, takie jak alergiczny nieżyt nosa (stanowi jego główną przyczynę) i astmę oraz zapalenie płuc z nadwrażliwości, a także atopowe zapalenie skóry. Uczulenie spowodowane jest przez  wdychanie wysuszonej grzybni obecnej w kurzu domowym lub zarodników. Zgłaszano reaktywność krzyżową w obrębie rodzaju Cladosporium oraz z innymi rodzajami grzybów, drożdży i bakterii .W populacji ogólnej, włączając to osoby z atopią, wskaźnik uczulenia na C. herbarum wynosi około 8%, podczas gdy u chorych na astmę odsetek uczulonych dochodzi do 20%. Przeciwciała klasy IgE uczestniczą w mechanizmie prowadzącym do atopowych, anafilaktycznych reakcji alergicznych (miejscowych lub uogólnionych), określonym jako natychmiastowa reakcja nadwrażliwości typu I. Osoby uczulone na obcy antygen zwany alergenem,  posiadają w krwi co najmniej wykrywalne stężenie IgE swoistych dla tego alergenu, podczas gdy u osób zdrowych przeciwciała IgE o takiej swoistości są  nieobecne lub niewykrywalne. Obecne w miejscu wniknięcia alergenu swoiste IgE wzmacniają odpowiedź na alergen, prowadzącą do miejscowego stanu zapalnego, równocześnie nasilając produkcję specyficznej antygenowo IgE, co wzmocnienia i  (czasami) uogólnia alergiczne reakcje zapalne. Nasilenie reakcji alergicznej jest skorelowane ze stężeniem alergenowo-specyficznej IgE, przy czym korelacja ta jest zależna od alergenu. Oznaczenie in vitro poziomu alergenowo-specyficznej IgE, łącznie z wywiadem klinicznym i wynikami innych badań laboratoryjnych, jest pomocne w identyfikacji alergenu odpowiedzialnego za uczulenie. Oznaczenie IgE in vitro nie stanowi zagrożenia dla badanego, które istnieje w przypadków testów skórnych i prowokacji. Ilościowy wynik stężenia sIgE wyrażony jest w kU/l. W raporcie wyniku podana jest półilościowa skala RAST/EAST ułatwiająca ocenę ryzyka alergii skorelowanego z uzyskaną wartością liczbową. W teście wykorzystano pełny ekstrakt  m2 (m02) źródła alergenów,   Cladosporium herbarum.