Wyszukaj badanie lub pakiet

Skorzystaj z wyszukiwarki lub wybierz interesującą Cię kategorię

Nazwa badania:

Mycoplasma pneumoniae IgM

Kod oferty: 371
Kod ICD: U43
Kategoria badań: INFEKCJE

Cena badania:

Twoja placówka

Krótko o badaniu

Oznaczenie poziomu przeciwciał IgM specyficznych dla  Mycoplasma pneumoniae w surowicy krwi żylnej. Badanie wykonywane w diagnostyce różnicowej zakażenia M.pneumoniae. 

Więcej informacji

Oznaczenie poziomu przeciwciał IgM specyficznych dla  Mycoplasma pneumoniae w surowicy. Badanie wykonywane w diagnostyce różnicowej zakażenia M.pneumoniae, czynnika etiologicznego atypowego zapalenia płuc, oskrzeli i tchawicy, szczególnie u starszych dzieci, młodzieży, młodych dorosłych, a także u osób powyżej 65 roku życia. Badanie wykonywane w diagnostyce różnicowej zakażenia M. pneumoniae. M. pneumoniae należy do najmniejszych wolnożyjących drobnoustrojów. Bakteria jest najbardziej znana jako przyczyna atypowego zapalenia płuc. Patogen ten najczęściej jednak jest powodem zapalenia tchawicy, oskrzeli i oskrzelików. Większość zakażeń M. pneumoniae ma przebieg łagodny i jest samoograniczającym się procesem. Zakażenia rzadko wymagają hospitalizacji i prawie zawsze kończą się całkowitym wyzdrowieniem. M.pneumoniae przenoszona jest drogą kropelkową poprzez bliski kontakt. Okres inkubacji wynosi  2 – 3 tygodni. M. pneumoniae może przetrwać w drogach oddechowych przez kilka miesięcy, a u osób z obniżoną odpornością nawet kilka lat. Drobnoustrój jest częstą przyczyną zapalenia płuc u dzieci w wieku 5 – 9 lat,  nastolatków, młodych dorosłych, szczególnie w zbiorowiskach ludzkich jak akademiki i koszary  oraz u osób powyżej 65 roku życia. Cięższy przebieg zakażenia jest zwykle związany z zaburzeniem odporności lub współistniejącymi schorzeniami. Diagnostyka serologiczna jest pomocna w diagnostyce różnicowej zakażenia. Dodatni wynik badania w kierunku obecności przeciwciał swoistych dla  M.pneumoniae w klasie IgM wiąże się zwykle z ostrym zakażeniem drobnoustrojem. Nie ma jednak jednoznacznych danych określających czas utrzymywania się wykrywalnego poziomu przeciwciał IgM po zachorowaniu. W diagnostyce serologicznej rekomendowane jest  jednoczesne wykonywanie oznaczenia przeciwciał w klasie IgG i IgM. Dla stwierdzenia przybiegającego zakażenia zwykle wystarczy pojedyncze oznaczenie przeciwciał IgM, ale ostateczne rozpoznanie zakażenia wymaga udokumentowania serokonwersji poprzez wykonanie dwóch oznaczeń w odstępie 2 – 4 tygodni i określenie różnic pomiędzy  wynikami. U osób z zaburzeniami układu odpornościowego produkcja przeciwciał może być zaburzona, co może utrudniać rozpoznanie.

Przygotowanie do badania

Brak szczególnych wskazań.

Czynniki mogące mieć wpływ na wynik badania

Przeciwciała heterofilne, HAMA, czynnik reumatoidalny.

Możliwe przyczyny odchyleń od normy

Wzrost: ostre zakażenie M.pneumoniae.

Znajdź badania powiązane

Nazwa badania Kod oferty Kod ICD