
Czym jest wodniak jajowodu?
Problemy związane z jajowodami dotyczą ok. 20-30% kobiet zmagających się z niepłodnością. Jednym z najcięższych schorzeń dotykających te narządy jest wodniak jajowodu. Zmiana ta może przez długi czas nie dawać żadnych objawów, jednak często utrudnia zapłodnienie i zwiększa ryzyko groźnych powikłań, takich jak ciąża pozamaciczna.

Co to jest wodniak jajowodu?
Wodniak jajowodu to stan, w którym w jednym lub obu jajowodach gromadzi się płyn surowiczy, co prowadzi do ich poszerzenia oraz blokady. W prawidłowych warunkach jajowody są cienkimi przewodami łączącymi jajniki z macicą. To właśnie w nich najczęściej dochodzi do zapłodnienia komórki jajowej, a następnie transportu zarodka do jamy macicy.
W przypadku wodniaka część jajowodu zostaje zamknięta. Wydzielina produkowana przez błonę śluzową (zarówno naturalnie, jak i w wyniku stanów zapalnych) nie może swobodnie odpływać, dlatego stopniowo gromadzi się wewnątrz. Z czasem narząd ulega rozdęciu i przybiera charakterystyczny podłużny, poskręcany kształt. Problem ten może obejmować jeden jajowód lub oba jednocześnie.
Do najczęstszych przyczyn wodniaka jajowodu należą:
- przebyte stany zapalne miednicy mniejszej,
- zakażenia przenoszone drogą płciową, zwłaszcza wywołane przez bakterie Chlamydia trachomatis lub dwoinkę rzeżączki,
- zrosty po operacjach w obrębie jamy brzusznej i miednicy,
- endometrioza,
- przebyte ciąże pozamaciczne,
- powikłania po zabiegach ginekologicznych,
- rzadziej nowotwory narządów rodnych.
Czy wodniak jajowodu jest niebezpieczny?
Sam wodniak jajowodu zwykle nie stanowi bezpośredniego zagrożenia życia, jednak nie powinien być bagatelizowany. Nieleczony może wiązać się z poważnymi komplikacjami zdrowotnymi oraz problemami z zapłodnieniem. Jednym z najgroźniejszych powikłań jest zwiększone prawdopodobieństwo ciąży pozamacicznej. Uszkodzony i niedrożny jajowód utrudnia transport zapłodnionej komórki jajowej do macicy, co zwiększa ryzyko jej przedwczesnego zagnieżdżenia się. Taka ciąża nie ma możliwości prawidłowego rozwoju i może doprowadzić do pęknięcia jajowodu oraz groźnego krwotoku wewnętrznego.
Wodniak jajowodu może również powodować inne powikłania, takie jak:
- zakażenie nagromadzonego płynu i rozwój ropnia jajowodu,
- skręt jajowodu, który objawia się nagłym, silnym bólem i wymaga pilnej operacji.
Wodniak jajowodu – objawy
Wodniak jajowodu bardzo często przez długi czas nie powoduje żadnych charakterystycznych symptomów. U wielu kobiet zmiana zostaje wykryta przypadkowo – podczas badania USG, diagnostyki niepłodności lub kontroli ginekologicznej wykonywanej z innego powodu. Objawy wodniaka jajowodu zwykle są mało specyficzne i mogą przypominać inne choroby ginekologiczne. Należą do nich:
- przewlekły lub nawracający ból w podbrzuszu,
- trudności z zajściem w ciążę,
- ból nasilający się przed miesiączką, w trakcie menstruacji lub po jej zakończeniu,
- nietypowa wydzielina z pochwy – opisywana jako lepka, przebarwiona lub wodnista. Pojawia się, gdy płyn nagromadzony w jajowodzie przedostaje się do jamy macicy.
W przypadku nadkażenia wodniaka mogą wystąpić także dolegliwości sugerujące stan zapalny, takie jak:
- gorączka,
- nasilony ból podbrzusza,
- złe samopoczucie,
- tkliwość w obrębie miednicy mniejszej.
Wodniak jajowodu a ciąża
Wodniak jajowodu może znacząco utrudniać zajście w ciążę – zarówno w sposób naturalny, jak i podczas leczenia niepłodności metodą in vitro. Wynika to z szeregu czynników wpływających niekorzystnie zarówno na sam proces zapłodnienia, jak i na późniejszy rozwój zarodka. Przede wszystkim uszkodzony jajowód mechanicznie blokuje możliwość spotkania się komórki jajowej z plemnikiem. Jeśli problem ten jest obustronny, to naturalne poczęcie staje się niemal niemożliwe. Natomiast nawet jeżeli dojdzie do zapłodnienia, to obecność wodniaka jajowodu znacznie pogarsza warunki potrzebne do prawidłowego rozwoju ciąży:
- zgromadzony w nim płyn działa toksycznie na zarodek,
- obecność stanu zapalnego pogarsza warunki w macicy,
- płyn wyciekający z wodniaka może mechanicznie wypłukiwać zarodek, uniemożliwiając mu zagnieżdżenie się,
- dochodzi do zmiany ekspresji genów i białek odpowiedzialnych za implantację, co osłabia zdolność wyściółki macicy do przyjęcia zarodka.
Wodniak jajowodu – leczenie
Leczenie wodniaka jajowodu ma na celu poprawę płodności, zmniejszenie ryzyka powikłań oraz złagodzenie dolegliwości bólowych. Wybór metody zależy m.in. od wieku pacjentki, stopnia uszkodzenia jajowodu oraz planów związanych z ciążą. Najczęściej stosowane są:
- salpingektomia – polega na całkowitym usunięciu zmienionego chorobowo jajowodu. Zabieg eliminuje źródło płynu, który może utrudniać implantację zarodka,
- salpingostomia – lekarz nacina zamknięty jajowód, usuwa nagromadzony płyn i tworzy nowe ujście, by przywrócić jego drożność,
- okluzja proksymalna jajowodu – polega na zamknięciu go od strony macicy, aby zablokować przepływ płynu z wodniaka do jej wnętrza,
- aspiracja – polega na odessaniu płynu z jajowodu pod kontrolą USG,
- skleroterapia – podawana jest substancja powodująca sklejenie ścian jajowodu, co ma zmniejszyć ryzyko nawrotu wodniaka.
Czy wodniak jajowodu może się wchłonąć?
Wodniak jajowodu zwykle nie wchłania się samoistnie – to fizyczna blokada wynikająca z trwałych zmian strukturalnych. Nie istnieją także domowe sposoby ani leki, które mogłyby trwale usunąć tę zmianę. W rzadkich przypadkach wyciekający do macicy płyn powoduje czasowe opróżnienie wodniaka. Nie oznacza to jednak wyleczenia, ponieważ jajowód najczęściej ponownie się napełnia.
Mgr Aleksandra Drążkiewicz
Podsumowanie – FAQ
Nie, wodniak jajowodu nie jest nowotworem. To łagodna zmiana polegająca na nagromadzeniu płynu w jajowodzie, najczęściej w wyniku stanu zapalnego, infekcji lub zrostów.
Wodniak jajowodu może powodować zwiększoną ilość upławów. Występują, gdy płyn zgromadzony w jajowodzie przedostaje się do macicy i wypływa przez pochwę. Wydzielina jest wodnista, lepka lub przebarwiona.
Tak, endometrioza jest jedną z możliwych przyczyn wodniaka jajowodu. Choroba ta może prowadzić do powstawania zrostów i uszkodzenia jajowodu, co utrudnia odpływ płynu i sprzyja rozwojowi zmiany.
Bibliografia
Ng, K. Y. B., & Cheong, Y. (2019). Hydrosalpinx – salpingostomy, salpingectomy or tubal occlusion. Best Practice & Research Clinical Obstetrics & Gynaecology, 59: 41-47.

