
Guzki dnawe – jak wyglądają i jak je usunąć?
Guzki dnawe to jeden z najbardziej charakterystycznych objawów zaawansowanej dny moczanowej. Początkowo mogą wyglądać jak niewielkie zgrubienia pod skórą, jednak z czasem mogą się powiększać, powodować ból, ograniczać ruchomość stawów i wpływać na codzienne funkcjonowanie. Powstają w wyniku odkładania się kryształów kwasu moczowego w tkankach, gdy jego stężenie we krwi przez długi czas pozostaje zbyt wysokie. Jak wyglądają guzki dnawe, gdzie najczęściej się pojawiają i czy można je skutecznie usunąć? Odpowiednie leczenie pozwala nie tylko zmniejszyć istniejące zmiany, ale także zapobiegać powstawaniu kolejnych.

Co to są guzki dnawe?
Guzki dnawe (łac. tophi), nazywane również guzkami moczanowymi, to charakterystyczne zmiany występujące w przewlekłej i zaawansowanej postaci dny moczanowej (podagry). Powstają w wyniku wieloletniego odkładania się kryształów moczanu sodu w tkankach, do czego dochodzi przy utrzymującym się podwyższonym stężeniu kwasu moczowego we krwi (hiperurykemii). Mają postać twardych, wyczuwalnych pod skórą guzków o różnej wielkości – od kilku milimetrów do nawet kilku centymetrów średnicy.
Guzki dnawe najczęściej lokalizują się w okolicy:
- stawów,
- ścięgien i kaletek maziowych, zwłaszcza na palcach rąk i stóp, łokciach, małżowinach usznych oraz w obrębie ścięgna Achillesa.
Zwykle rozwijają się stopniowo przez kilka lat nieleczonej lub niewystarczająco kontrolowanej dny moczanowej. Początkowo mogą nie powodować dolegliwości, jednak z czasem bywają przyczyną bólu, ograniczenia ruchomości stawów, deformacji kończyn, a nawet owrzodzeń z wydobywającą się białą, kredowatą treścią zawierającą kryształy moczanu sodu.
Pojawienie się guzków dnawych świadczy o przewlekłym przebiegu choroby i wymaga wdrożenia skutecznego leczenia obniżającego stężenie kwasu moczowego. Dzięki odpowiedniej terapii możliwe jest zahamowanie ich wzrostu, a w części przypadków także stopniowe zmniejszenie istniejących zmian.
Jak wyglądają guzki dnawe?
Guzki dnawe to charakterystyczne zgrubienia powstające w wyniku odkładania się kryształów moczanu sodu w tkankach. Ich wygląd zależy od miejsca występowania oraz stopnia zaawansowania choroby. Początkowo mogą być niewielkie i prawie niewidoczne, jednak z czasem mogą się powiększać i stać się wyraźnie wyczuwalne pod skórą.
| Cecha | Charakterystyka |
| Wygląd | Twarde, okrągłe lub nieregularne guzki pod skórą |
| Kolor | Najczęściej w kolorze skóry, czasem białawe lub żółtawe |
| Konsystencja | Guzki podskórne mogą być bardziej miękkie, natomiast zmiany w okolicy stawów zwykle są twarde |
| Wielkość | Od kilku milimetrów do kilku centymetrów; w zaawansowanych przypadkach mogą osiągać większe rozmiary |
| Zawartość | W niektórych przypadkach po pęknięciu może wydobywać się biała, kredowata masa z kryształami moczanu sodu |
| Dolegliwości | Mogą być bezbolesne, ale przy stanie zapalnym powodują ból, obrzęk i zaczerwienienie |
Guzki dnawe na dłoniach, na twarzy i na uszach oraz inne lokalizacje
Guzki dnawe mogą pojawić się w różnych częściach ciała, jednak najczęściej rozwijają się w okolicach stawów oraz miejsc narażonych na przewlekły ucisk. Są twarde, dobrze wyczuwalne pod skórą i powstają w wyniku odkładania się kryształów moczanu sodu. Ich wielkość oraz liczba zależą od czasu trwania choroby i stopnia kontroli stężenia kwasu moczowego.
- Guzki dnawe na uszach
Małżowiny uszne są jedną z najbardziej charakterystycznych lokalizacji guzków dnawych. Zmiany najczęściej mają postać niewielkich, twardych, białawych lub żółtawych guzków zlokalizowanych na obrzeżu małżowiny usznej. Początkowo zwykle nie powodują dolegliwości, jednak z czasem mogą stać się bolesne, ulec stanowi zapalnemu, a nawet pękać, uwalniając kredowobiałą treść. Ich obecność zazwyczaj świadczy o przewlekłej, zaawansowanej dnie moczanowej.
- Guzki dnawe na dłoniach i palcach
Guzki dnawe często rozwijają się w obrębie dłoni, palców oraz nadgarstków, szczególnie w okolicy stawów międzypaliczkowych. Mogą utrudniać wykonywanie codziennych czynności, takich jak pisanie, chwytanie przedmiotów czy zapinanie guzików. W zaawansowanych przypadkach prowadzą do ograniczenia ruchomości stawów, ich deformacji oraz przewlekłego bólu.
- Guzki dnawe na twarzy
Choć występują znacznie rzadziej niż na kończynach, guzki dnawe mogą pojawić się również na twarzy. Najczęściej lokalizują się w okolicy uszu, powiek, brwi lub podbródka. Mają postać twardych, wyraźnie odgraniczonych zgrubień pod skórą. Zwykle stanowią problem estetyczny, jednak większe zmiany mogą powodować miejscowy ból, uczucie napięcia skóry lub stan zapalny.
- Guzki dnawe na stopach
Najczęściej zajmują okolice stawu palucha, gdzie dna moczanowa rozwija się najczęściej (tzw. podagra). Mogą jednak występować również na pozostałych palcach stopy, pięcie czy w okolicy stawu skokowego. Zmiany powodują ból podczas chodzenia, obrzęk, zaczerwienienie oraz utrudniają noszenie obuwia.
- Inne lokalizacje guzków dnawych
Guzki mogą tworzyć się także w innych miejscach organizmu, między innymi:
- łokciach, zwłaszcza w okolicy wyrostka łokciowego,
- kolanach,
- ścięgnie Achillesa,
- kostkach i stawach skokowych,
- przedramionach,
- ścięgnach i więzadłach.
Niezależnie od lokalizacji guzki dnawe świadczą o przewlekłym odkładaniu się kryształów moczanu sodu i wymagają odpowiedniego leczenia oraz kontroli stężenia kwasu moczowego, aby zapobiec ich dalszemu powiększaniu i rozwojowi powikłań.
Guzki dnawe – jakie badania wykonać?
Rozpoznanie guzków dnawych opiera się na ocenie objawów klinicznych oraz wynikach badań laboratoryjnych i obrazowych. Celem diagnostyki jest potwierdzenie dny moczanowej, ocena stopnia zaawansowania choroby oraz wykluczenie innych schorzeń stawów.
- Badania krwi
Podstawowe badania laboratoryjne obejmują:
- stężenie kwasu moczowego we krwi – jego podwyższony poziom zwiększa ryzyko odkładania się kryształów moczanu sodu, choć prawidłowy wynik nie wyklucza dny moczanowej,
- morfologię krwi,
- OB i białko C-reaktywne (CRP) – pomagają ocenić nasilenie stanu zapalnego,
- kreatyninę i eGFR – służą do oceny czynności nerek, ponieważ zaburzenia ich pracy mogą sprzyjać hiperurykemii,
- badanie ogólne moczu, które pozwala ocenić funkcjonowanie układu moczowego i wykryć ewentualne powikłania.
- Badania potwierdzające rozpoznanie
W zależności od obrazu klinicznego lekarz może zlecić:
- badanie płynu stawowego – jest to złoty standard w diagnostyce dny moczanowej. Materiał pobrany podczas punkcji stawu analizuje się pod kątem obecności kryształów moczanu sodu,
- USG stawów, które może uwidocznić charakterystyczny objaw podwójnego konturu, guzki dnawe oraz uszkodzenia chrząstki i kości,
- RTG stawów – wykonywane głównie w bardziej zaawansowanej chorobie, pozwala wykryć nadżerki kostne i deformacje stawów,
- tomografię komputerową dwuwiązkową (DECT) – nowoczesne badanie umożliwiające precyzyjne wykrycie i ocenę złogów moczanu sodu nawet we wczesnym stadium choroby.
Jeśli objawy mogą wskazywać na inne choroby reumatyczne, diagnostykę uzupełnia się o dodatkowe badania, takie jak czynnik reumatoidalny (RF), przeciwciała anty-CCP czy przeciwciała przeciwjądrowe (ANA), aby wykluczyć m.in. reumatoidalne zapalenie stawów lub choroby autoimmunologiczne.
Guzki dnawe – jak wyleczyć? Jak usunąć?
Leczenie guzków dnawych polega przede wszystkim na obniżeniu stężenia kwasu moczowego we krwi i zahamowaniu postępu dny moczanowej. W wielu przypadkach odpowiednio dobrana terapia sprawia, że guzki stopniowo się zmniejszają, a powstawanie nowych zmian zostaje ograniczone. Sposób leczenia zależy od wielkości guzków, ich lokalizacji oraz nasilenia dolegliwości.
- Leczenie farmakologiczne
Podstawą terapii jest leczenie przyczynowe oraz kontrola stanu zapalnego. Stosuje się m.in.:
- leki obniżające stężenie kwasu moczowego, takie jak allopurynol lub febuksostat,
- kolchicynę, która zmniejsza ryzyko napadów dny moczanowej,
- niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) lub glikokortykosteroidy w okresie zaostrzenia choroby, aby złagodzić ból i stan zapalny.
Przy długotrwałym utrzymywaniu prawidłowego poziomu kwasu moczowego część guzków może ulec stopniowemu zmniejszeniu lub nawet całkowicie zaniknąć.
- Leczenie chirurgiczne
Zabieg operacyjny rozważa się wtedy, gdy guzki:
- powodują przewlekły ból,
- ograniczają ruchomość stawów,
- uciskają nerwy lub ścięgna,
- utrudniają wykonywanie codziennych czynności,
- ulegają owrzodzeniu, zakażeniu lub stanowią istotny problem estetyczny.
Mniejsze, powierzchownie położone guzki można usunąć podczas krótkiego zabiegu chirurgicznego. Większe zmiany, zwłaszcza zlokalizowane w okolicy ścięgien, więzadeł lub stawów, mogą wymagać bardziej rozległej operacji wykonywanej przez doświadczonego chirurga. Zabieg chirurgicznego usunięcia guzków dnawych polega na usunięciu złogów moczanowych, jednak nie eliminuje przyczyny ich powstawania. Dlatego konieczne jest dalsze leczenie dny moczanowej.
Guzki dnawe – domowe sposoby leczenia
Oprócz leczenia farmakologicznego ważnym elementem terapii jest odpowiedni styl życia. Leczenie zachowawcze pomaga zmniejszyć stężenie kwasu moczowego, ograniczyć liczbę napadów dny moczanowej oraz spowolnić rozwój guzków dnawych.
W domowych sposobach sprawdzi się:
- Dieta
Prawidłowo skomponowany jadłospis odgrywa istotną rolę w leczeniu i profilaktyce choroby. Zaleca się:
- spożywanie dużej ilości warzyw, produktów pełnoziarnistych, chudego nabiału i orzechów,
- wybieranie produktów bogatych w witaminę C, która może wspierać obniżanie stężenia kwasu moczowego,
- ograniczenie czerwonego mięsa, podrobów, owoców morza oraz tłustych ryb,
- unikanie słodzonych napojów i produktów zawierających syrop glukozowo-fruktozowy,
- ograniczenie spożycia alkoholu, zwłaszcza piwa i wysokoprocentowych trunków.
- Fizjoterapia i łagodzenie dolegliwości
W okresie zaostrzenia choroby ulgę mogą przynieść:
- zimne okłady lub krioterapia zmniejszające ból i obrzęk,
- odpoczynek oraz odciążenie chorego stawu,
- zabiegi fizjoterapeutyczne, takie jak laseroterapia, ultradźwięki czy prądy interferencyjne, które u wybranych pacjentów mogą poprawiać ruchomość stawów i zmniejszać dolegliwości.
- Zmiana stylu życia
W codziennym postępowaniu warto pamiętać o:
- utrzymaniu prawidłowej masy ciała,
- regularnej, umiarkowanej aktywności fizycznej,
- wypijaniu co najmniej 2 litrów płynów dziennie, jeśli nie ma przeciwwskazań medycznych,
- unikaniu odwodnienia,
- stosowaniu leków wyłącznie zgodnie z zaleceniami lekarza, ponieważ niektóre preparaty (np. niektóre leki moczopędne) mogą zwiększać stężenie kwasu moczowego.
Połączenie leczenia farmakologicznego ze zdrową dietą i zmianą stylu życia pozwala skuteczniej kontrolować dnę moczanową, ogranicza ryzyko nawrotów oraz zmniejsza prawdopodobieństwo powstawania kolejnych guzków dnawych.
Pytania i odpowiedzi
O czym świadczą guzki dnawe?
Guzki dnawe są objawem przewlekłej dny moczanowej i świadczą o długotrwale podwyższonym stężeniu kwasu moczowego we krwi – hiperurykemii. Powstają, gdy kryształy moczanu sodu odkładają się w tkankach, najczęściej w okolicy stawów, małżowin usznych, palców rąk i stóp. Ich obecność może wskazywać na bardziej zaawansowaną postać choroby.
Czy guzki dnawe są bolesne?
Guzki dnawe nie zawsze powodują ból. Niewielkie zmiany mogą być bezobjawowe i zauważalne jedynie jako zgrubienia pod skórą. W przypadku większych guzków lub podczas zaostrzenia stanu zapalnego mogą pojawić się ból, obrzęk, zaczerwienienie oraz ograniczenie ruchomości zajętego stawu.
Jak powstają guzki dnawe?
Guzki dnawe tworzą się w wyniku odkładania kryształów moczanu sodu w tkankach, do czego dochodzi przy przewlekle podwyższonym poziomie kwasu moczowego. Organizm traktuje te złogi jako obce, co prowadzi do miejscowego stanu zapalnego i stopniowego powstawania charakterystycznych guzków.
Mgr Agnieszka Nowak
Bibliografia
Kasper I.R., Juriga M.D., Giurini J.M., Shmerling R.H., Treatment of tophaceous gout: When medication is not enough, Semin Arthritis Rheum. 2016 Jun;45(6): 669-74. doi: 10.1016/j.semarthrit.2016.01.005.
Majdan M., Dna moczanowa–nowe możliwości diagnostyczne i terapeutyczne, Reumatologia51 (2013): 1-8.
Menon SG, Rednam M, Gujarathi R, et al. Gout. [Updated 2026 Apr 12]. In: StatPearls [Internet]. Treasure Island (FL): StatPearls Publishing; 2026 Jan-.
Newberry SJ, FitzGerald J, Maglione MA, et al. Diagnosis of Gout [Internet]. Rockville (MD): Agency for Healthcare Research and Quality (US); 2016 Feb.
Zhu Y, Pandya BJ, Choi HK. Prevalence of gout and hyperuricemia in the US general population: the National Health and Nutrition Examination Survey 2007-2008. Arthritis Rheum. 2011 Oct;63(10):3136–41.

