Metionina – dlaczego ten aminokwas jest tak ważny dla zdrowia?

Metionina to jeden z aminokwasów, który pełni ważną rolę w prawidłowym funkcjonowaniu organizmu. Największa jej ilość znajduje się w produktach pochodzenia zwierzęcego, takich jak mięso, ryby, jaja czy nabiał. Odpowiedni poziom metioniny jest istotny między innymi dla syntezy białek, regeneracji komórek oraz ochrony organizmu przed stresem oksydacyjnym. Choć na rynku powszechnie dostępne są suplementy zawierające metioninę, ich stosowanie powinno odbywać się wyłącznie pod kontrolą lekarza lub dietetyka.

Metionina – co to jest?

Aminokwas siarkowy,  metionina, , należy do aminokwasów egzogennych, czyli takich, których ludzki organizm nie jest w stanie samodzielnie wytworzyć. Z tego względu konieczne jest jej regularne dostarczanie wraz z pożywieniem.

Metionina została odkryta na początku XX wieku przez amerykańskiego biochemika Johna Howarda Muellera. W 1921 roku, podczas badań nad kazeiną – jednym z głównych białek mleka – naukowiec wyizolował nowy aminokwas zawierający siarkę. Kilka lat później, w 1928 roku, brytyjscy chemicy George Barger oraz Frederick Philip Coyne dokładnie opisali strukturę chemiczną metioniny i po raz pierwszy przeprowadzili jej syntezę laboratoryjną. Odkrycia te pozwoliły lepiej poznać właściwości aminokwasu oraz jego znaczenie dla funkcjonowania organizmu człowieka.

Warto przeczytać: https://diag.pl/pacjent/artykuly/lizyna-jaka-role-pelni-w-organizmie/

Metionina – właściwości

Metionina bierze udział w:

• produkcji cysteiny, bardzo ważnego aminokwasu siarkowego tworzącego między innymi białka oraz glutanion – cenny przeciwutleniacz, wspierający pracę układu odpornościowego, wykazujący działanie detoksykujące oraz przeciwutleniające;
• powstawaniu związku o nazwie S- adenozylometionina (SAM), pełniącego ważną rolę miedzy innymi w pracy układu nerwowego;
• w syntezie fosfatydylocholiny, odpowiadającej za prawidłowe funkcjonowanie błon komórkowych, a także kreatyny;
• procesach przemian lipidów.

Metionina – działanie

Metionina bierze udział w wielu ważnych przemianach biochemicznych i procesach w metabolicznych w organizmie. Jej obecność w organizmie umożliwia:

• prawidłowe funkcjonowanie mięśni oraz stawów;
• aktywowanie procesów wspierających funkcje ochronne wątroby;
• dobrą kondycją skóry, włosów i paznokci;
• prawidłową pracę układu immunologicznego;
• produkcję neuroprzekaźników wpływających na poprawę funkcji poznawczych;
• realne wsparcie w walce z depresją,
• regulację poziomu homocysteiny (jej wysoki poziom zwiększa ryzyko groźnych chorób układu sercowo-naczyniowego).

Metionina – gdzie występuje?

Do głównych źródeł metioniny należą produkty pochodzenia zwierzęcego, które zawierają pełnowartościowe białko. Szczególnie duża ilość tego aminokwasu znajduje się w jajach, mięsie  (zwłaszcza w kurczaku i wołowinie), a także w rybach oraz mleku i jego przetworach, takich jak np. twaróg. Produkty te dostarczają organizmowi metioniny w łatwo przyswajalnej formie, dlatego są uznawane za najlepsze źródło tego aminokwasu.

Metionina występuje również w produktach roślinnych, jednak w mniejszych ilościach niż w żywności pochodzenia zwierzęcego. Jej źródłem są między innymi orzechy, nasiona, rośliny strączkowe oraz produkty zbożowe.

Metionina – skutki niedoboru

Na niedobór metioniny najbardziej narażone są osoby stosujące dietę wegańską, ponieważ rezygnują one nie tylko ze spożywania mięsa, ale również ze wszystkich produktów pochodzenia zwierzęcego. Produkty roślinne zawierają dużo mniejsze ilości tego aminokwasu, dlatego dostarczenie odpowiedniej ilości metioniny wyłącznie z diety roślinnej jest niezwykle trudne.

Większe możliwości utrzymania prawidłowego poziomu metioniny w organizmie mają natomiast wegetarianie. Choć nie spożywają mięsa, ich jadłospis zawiera jaja oraz produkty mleczne, które są dobrym źródłem tego aminokwasu. W tym przypadku, dzięki połączeniu produktów roślinnych i nabiału, możliwe jest zapewnienie organizmowi odpowiedniej podaży metioniny.

Niedobór metioniny może prowadzić do zaburzeń wielu procesów zachodzących w organizmie. Bywa, że jej zbyt niski poziom negatywnie wpływa na funkcjonowanie wątroby, ponieważ aminokwas ten bierze udział w metabolizmie tłuszczów.

Z uwagi na fakt, że metionina uczestniczy w produkcji glutationu – jednego z najważniejszych przeciwutleniaczy w organizmie – jej niedostateczna ilość w organizmie może skutkować zwiększonym stresem oksydacyjnym. Oznacza to niedostateczną ochronę komórek przed działaniem wolnych rodników.

Bywa, że niedobór tego aminokwasu wpływa na rozwój niedokrwistości. Dodatkowo, niski jego poziom powoduje pogorszenie kondycji skóry, włosów i paznokci, ponieważ grupy zawierające siarkę ,obecne w metioninie, są ważne dla budowy keratyny (długotrwałe niedobory mogą objawiać się pogorszeniem stanu włosów czy większą łamliwością paznokci). Niedobór metioniny sprzyja również rozwojowi chorób wątroby oraz spowolnieniu wzrostu u dzieci.

Przeczytaj także: https://diag.pl/pacjent/artykuly/przyswajalnosc-skladnikow-odzywczych-co-warto-wiedziec/

Metionina – skutki uboczne nadmiaru

Uznaje się, że metionina nie wykazuje szkodliwego działania u zdrowych osób, o ile nie jest spożywana w bardzo dużych ilościach. Dawki, które mogłyby wywoływać działania niepożądane, są na tyle wysokie, że praktycznie niemożliwe do osiągnięcia wyłącznie poprzez codzienną dietę. Dotychczasowe badania prowadzone wśród zdrowych ludzi wskazują również, że zazwyczaj nie ma potrzeby ani celowego zwiększania, ani szczególnego ograniczania ilości metioniny w diecie, jeśli sposób odżywiania jest prawidłowo zbilansowany.

Metionina dostępna jest w postaci suplementów diety, jednak ich stosowanie powinno odbywać się z rozwagą i najlepiej pod nadzorem lekarza lub dietetyka. Choć aminokwas ten jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu, jego nadmiar może prowadzić do wystąpienia nieprzyjemnych dolegliwości, takich jak bóle i zawroty głowy, senność, zaparcia, nudności i wymioty. Bywa, że wysokie spożycie metioniny powoduje wahania ciśnienia krwi, wpływa na zmniejszenia masy ciała oraz podwyższony poziom cholesterolu.