13 maja 2022 - Przeczytasz w 4 min

Weganizm a witamina B12 – do czego mogą prowadzić niedobory tej witaminy? Jak im zapobiegać?

Witamina B12 a weganizm to znana zależność. Wykluczenie produktów pochodzenia zwierzęcego z diety wiąże się z ryzykiem powstania niedoboru kobalaminy. Stan ten może dawać rozmaite objawy, w tym neurologiczne, psychiatryczne i hematologiczne.

Prowadzenie diety wegańskiej wymaga systematycznej kontroli poziomu witaminy B12 oraz korzystania z profesjonalnej pomocy dietetycznej w ustalaniu jadłospisu, aby zminimalizować ryzyko występowania jej niedoborów.

Weganizm a witamina B12. Niedobory na diecie wegańskiej

Niedobory na diecie wegańskiej

Dieta wegańska opiera się na spożywaniu pokarmów roślinnych. Jedną z częstszych konsekwencji takiego sposobu odżywiania jest niedobór witaminy B12, znanej również pod nazwą kobalamina, która występuje przede wszystkim w produktach pochodzenia zwierzęcego. Bogatymi źródłami tej witaminy są: wyroby mięsne (zwłaszcza wątroba wołowa, cielęca, drobiowa), mleko i jego przetwory, ryby (zwłaszcza śledź, łosoś, pstrąg, makrela) i jajka. Owoce, warzywa i produkty zbożowe nie zawierają kobalaminy.

Oprócz niedoborów witaminy B12 dieta wegańska może powodować niedostateczną podaż też innych substancji odżywczych, m.in. wapnia, żelaza, potasu czy pewnych aminokwasów. Dlatego też bardzo ważne jest kontrolowanie stanu zdrowia osób, które wykluczyły mięso z jadłospisu, poprzez wykonywanie specjalnie opracowanych pakietów dla wegan i wegetarian. Sprawdzą one najbardziej narażone na niedobory parametry i ogólny stan zdrowia.

Do czego może doprowadzić niedobór witaminy B12?

Witamina B12 a weganizm to zależność, która może pociągnąć za sobą szereg szkodliwych dla zdrowia konsekwencji. Składnik ten bierze udział w przemianie węglowodanowej, białkowej i tłuszczowej, w syntezie DNA, w procesach krwiotwórczych, w transmetylacji i innych procesach. Witamina B12 bierze udział w procesie przemian mieliny, tworzącej osłonki komórek nerwowych, i współdziała w przemianie kwasu foliowego do biologicznie aktywnej formy.

Nasilenie objawów niedoboru B12 zależy od jej stężenia we krwi. Za najsilniej doskwierające i poważne objawy niedoboru odpowiadają głębokie deficyty witaminy.

Jednym z kluczowych skutków ubocznych niedoboru tego składnika u wegan jest wzrost stężenia homocysteiny (rodzaju aminokwasu) we krwi. Tzw. hiperhomocysteinemia to stan predysponujący do rozwoju m.in. chorób układu krążenia (miażdżycy, zawału mięśnia sercowego, epizodów zakrzepowych, udaru mózgu), chorób nowotworowych i chorób układu nerwowego, w tym choroby Alzheimera.

Przy niedoborach witaminy B12 u wegan zwraca się uwagę na ryzyko uszkodzeń układu nerwowego, w tym ciężkiego powikłania, jakim jest podostre złożone zwyrodnienie rdzenia kręgowego. W jego przebiegu obserwuje się m.in.: parestezje palców dłoni i stóp, niepewność chodu, zaburzenia czucia, osłabienie siły mięśniowej kończyn, zanik nerwu wzrokowego (na początku obecność mroczków, osłabienie ostrości wzroku, a w skrajnych przypadkach ślepota) i wzrost napięcia mięśniowego.

Konsekwencją niedoboru witaminy B12 spowodowanego weganizmem jest wzmożone ryzyko chorób układu krwiotwórczego, konkretnie niedokrwistości złośliwej (megaloblastycznej). Objawy wskazujące na niedokrwistość to m.in.: bladość skóry i błon śluzowych, osłabienie, męczliwość, tachykardia (przyspieszona praca serca), bóle i zawroty głowy oraz upośledzenie koncentracji. Charakterystyczny dla tego rodzaju anemii jest wygląd erytrocytów w rozmazie krwi, które ze względu na swoją zwiększoną objętość określane są mianem megaloblastów.

U wegan z niskim poziomem witaminy B12 istnieje zwiększone ryzyko powstania zmian zanikowych w błonie śluzowej żołądka, w konsekwencji których utrudniony zostaje proces trawienia i wchłaniania pokarmów. Na skutek niedoboru kobalaminy pojawić się mogą takie objawy ze strony przewodu pokarmowego jak utrata masy ciała, zaburzenia w odczuwaniu smaku, utrata łaknienia i pieczenie języka. Język dodatkowo jest powiększony, zaczerwieniony oraz bolesny.

Przy znacznym niedoborze witaminy B12 weganie zaobserwować mogą objawy psychiatryczne, jak zaburzenia poznawcze, zaburzenia świadomości (splątanie), zaburzenia zachowania i stany depresyjne.

Niwelowanie niedoborów witaminy B12 u wegan

Aby ograniczyć ryzyko rozwoju niedoboru witaminy B12 u wegan, w jadłospisie powinny być obecne jej niezwierzęce źródła. Składnik ten dostarczyć mogą grzyby, zwłaszcza boczniaki, pieczarki i shiitake. Dobrym źródłem witaminy B12 dla wegan jest również japońska sfermentowana czarna herbata (batabata-cha) czy niektóre rodzaje jadalnych wodorostów (Enteromorpha sp., Porphyra sp.). W sprzedaży spotkać można produkty wzbogacane o witaminę B12, m.in. produkty sojowe, płatki śniadaniowe, soki, nektary i napoje bezalkoholowe. Aby produkty te spełniały korzystną rolę w żywieniu, konieczna jest odpowiednia edukacja żywieniowa wegan.

Jeśli produkty spożywcze nie będą w wystarczającym stopniu pokrywać zapotrzebowania na kobalaminę, niezbędna będzie jej suplementacja. Ważne, aby suplementacja B12 u wegan została skonsultowana ze specjalistą, który dobierze wysokość dawki do indywidualnego zapotrzebowania. Przy suplementacji kobalaminy należy uwzględnić typ diety i czas jej stosowania. Witamina B12 jest magazynowana w organizmie (u zdrowych ludzi znajduje się jej około 3 mg). Jej zasoby wystarczają na około 5–6 lat.

Z uwagi na niedobór witaminy B12 weganizm uważa się za nieodpowiedni sposób odżywiania dla niemowląt i dzieci, młodzieży w okresie wzrostu oraz kobiet w ciąży i podczas laktacji.

Witamina B12 występuje w formie: cyjanokobalaminy, metylokobalaminy, hydroksykobalaminy i adenozylokobalaminy. Przy suplementacji zazwyczaj wykorzystywane są dwie pierwsze postacie, pozostałe są gorzej przebadane, mniej stabilne i droższe. W suplementach dawka witaminy oscyluje w granicach 1 mg, z czego wchłanianych jest średnio 20 μg.

Jak przedstawia się zapotrzebowanie na witaminę B12?

Dzienne zapotrzebowanie zdrowego człowieka w wieku powyżej 14 lat na witaminę B12 wynosi 2,4 μg. Nieznacznie większe jest w przypadku kobiet spodziewających się dziecka – 2,6 μg oraz karmiących piersią – 2,8 μg.

A: dr n. o zdr. Olga Dąbska

Weryfikacja merytoryczna: lek. Agnieszka Żędzian

Bibliografia:

  1. W. Z. Traczyk, A. Trzebski, Fizjologia człowieka z elementami fizjologii stosowanej i klinicznej, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2004, s. 406.
  2. Dietary Supplement Fact Sheet: Vitamin B12, Office of Dietary Supplements, National Institutes of Health, https://ods.od.nih.gov/factsheets/vitaminb12-HealthProfessional, [dostęp: 26.04.2022].
  3. Witaminy w pigułce. Witamina B12, https://www.jagiellonskiecentruminnowacji.pl/wp-content/uploads/2019/01/witamina_b12.pdf, [dostęp: 26.04.2022].
  4. M. Chabasińska, J. Przysławski, A. Lisowska i wsp., Typ i czas stosowania diety wegańskiej a surowicze stężenie witaminy B12, „Przegląd Gastroenterologiczny” 2008, t. 3, nr 2, s. 63–67.
  5. M. Krełowska-Kułas, Szkodliwy wpływ niedoboru lub nadmiaru witamin na organizm człowieka, „Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie” 2008, nr 781, s. 33–45.

Podobne artykuły

04 listopada 2020

Awitaminoza – objawy, na które warto zwrócić uwagę. Jakie badania wykonać?

Awitaminoza – objawy, na które warto zwrócić uwagę. Jakie badania wykonać? Witaminy to drobnocząsteczkowe związki organiczne, które – by organizm człowieka mógł prawidłowo się rozwijać i funkcjonować – muszą być dostarczane wraz z dietą w odpowiednich ilościach. Sytuacja braku lub znacznego niedoboru danej witaminy lub witamin w organizmie, co negatywnie wpływa na procesy przemiany materii i stan zdrowia, to awitaminoza. Objawy mogą być zróżnicowane, inne dla różnych witamin. Co to jest awitaminoza? Długotrwały i poważny niedobór lub brak określonych witamin to awitaminoza. Objawy chorobowe zależą od tego, jakiego zestawu witamin brakuje. W krajach rozwiniętych, całkowite awitaminozy zdarzają się obecnie bardzo rzadko. Częściej występują hipowitaminozy, w których ilość witamin jest niedostateczna, ale niedobór nie jest aż tak głęboki jak w awitaminozie. Braki witaminowe niewątpliwie prowadzą do zakłóceń w funkcjonowaniu organizmu, ale warto wiedzieć, że ich nadmiar, czyli hiperwitaminoza, również jest szkodliwy i wywołuje niepożądane objawy.  Awitaminoza – jakie badania można wykonać? Jeśli niepokoją Cię jakieś objawy lub jesteś w grupie ryzyka niedoborów witaminowych (np. cierpisz na zaburzenia wchłaniania) warto udać się do lekarza. Przydatne może okazać się wykonanie badań laboratoryjnych np.: morfologii krwi obwodowej, pomiaru stężenia 25-hydroksycholekalcyferolu (marker zawartości w organizmie witaminy D), stężenie witaminy B12, stężenie homocysteiny, stężenie kwasu foliowego, poziom witaminy A, E, C czy innych witamin z grupy B. Jeśli obawiasz się, że dotyczy Cię hipo- lub awitaminoza, badania możesz wykonać w DIAGNOSTYCE. Awitaminoza – objawy Objawy awitaminozy są różne, w zależności od tego, jakiej witaminy brakuje w organizmie. Poważne niedobory witaminy A skutkują zaburzeniami procesu widzenia, utratą przejrzystości gałki ocznej i tzw. ślepoty zmierzchowej. Braki witaminy D u dzieci prowadzą do krzywicy, u dorosłych natomiast – do rozmiękania kości i osteoporozy. Szkorbut (objawiający się m.in. suchością spojówek, nadmiernym rogowaceniem naskórka, zanikiem i krwawieniem dziąseł, wypadaniem zębów, wybroczynami i zaburzeniami gojenia ran) wywołany jest głębokim niedoborem witaminy C, ale obecnie w krajach rozwiniętych praktycznie nie występuje. Awitaminoza witaminy B1 może objawić się w postaci choroby beri- beri, czyli choroby neurologicznej i sercowo-naczyniowej, powszechnie występującej w Azji pod koniec XIX wieku. Długotrwały niedobór niacyny (witaminy B3) prowadzi do pelagry, która objawia się wymiotami i biegunką, bolesnością języka i ust, zapaleniem skóry związanym z nadwrażliwością na światło oraz zaburzeniami psychicznymi. Występuje głównie na obszarach o dużym spożyciu kukurydzy, która zawiera czynnik uczulający na światło  i nasilający objawy wynikające z niedoboru witaminy. Niedobór witaminy B12 prowadzi do anemii megaloblastycznej, w której, prócz ogólnych objawów niedokrwistości, mogą pojawić się symptomy ze strony przewodu pokarmowego oraz układu nerwowego. Awitaminoza – przyczyny Niedobory i braki witamin mogą być spowodowane nieprawidłowo zbilansowaną, nieróżnorodną i nieprzemyślaną dietą, spożywaniem wysoko przetworzonej żywności, chorobami żołądka, jelit i zaburzeniami wchłaniania czy stosowaniem niektórych leków. Na awitaminozę narażone są osoby nadużywające alkoholu, osoby starsze, zmagające się z chorobami wątroby i przewodu pokarmowego i niedożywione. Warto wiedzieć, że przewlekłe stosowanie niektórych leków może przyczyniać się do powstania objawów niedoboru (np. penicylamina czy izoniazyd unieczynniają witaminę B6, fenytoina czy barbiturany upośledzają wchłanianie kwasu foliowego). Niedobory kwasu foliowego uwidaczniają się także podczas ciąży, kiedy to znacząco rośnie zapotrzebowanie na tę witaminę. Braki witaminy B12 wiążą się z unikaniem produktów pochodzenia zwierzęcego (bowiem tylko one są jej źródłem) u osób stosujących radykalne odmiany diety wegetariańskiej. Jednak główną przyczyną niedoboru kobalaminy (wit. B12) są zaburzenia wchłaniania np. niedokrwistość Addisona i Biermera, czyli niedokrwistość złośliwa spowodowana krążącymi we krwi przeciwciałami przeciwko komórkom okładzinowym żołądka i czynnikowi wewnętrznemu Castle’a. Na niedobory witaminy K narażone są osoby w podeszłym wieku i noworodki, które nie mają jeszcze flory bakteryjnej zdolnej do syntezy tej witaminy. Niedobory witaminy D, powszechne w naszej szerokości geograficznej, są związane z niedostateczną ekspozycją na światło słoneczne. Leczenie awitaminozy Jeśli cierpisz na niedobory witamin, należy zastanowić się nad przyczynami tego stanu. Choroby prowadzące do zaburzeń wchłaniania mogą wymagać odpowiedniego leczenia. Czasem wartościowa i przydatna może okazać się także wizyta u dietetyka, który pomoże w rozpisaniu zdrowego i zrównoważonego jadłospisu. W uzupełnieniu niedoborów, czasami warto zastosować preparaty jedno- lub wielowitaminowe lub suplementy diety. Jednak pamiętaj, że nie powinny one zastępować zbilansowanej diety i nie stosuj ich bez porozumienia z lekarzem. Miej na uwadze, że przedawkowanie niektórych witamin może być groźne dla zdrowia. Braki niedoboru witaminy B12, w niektórych przypadkach, wymagają suplementacji we wstrzyknięciach domięśniowych do końca życia. Bibliografia: Normy żywienia dla populacji Polski – M. JaroszBiochemia – E. BańkowskiFizjologia człowieka – S. J. Konturek

03 lipca 2020

Rola witaminy B12 w organizmie. Co warto o niej wiedzieć?

Witamina B12 czyli kobalamina po raz pierwszy została wyizolowana 1948 roku, lecz opisu swojej budowy doczekała się dopiero w roku 1956. Należy do witamin rozpuszczalnych w wodzie i jest niezbędna dla prawidłowego funkcjonowania organizmu człowieka. Bierze udział w tworzeniu czerwonych krwinek, przemianach tłuszczów i węglowodanów oraz odgrywa istotną rolę we właściwym działaniu układu nerwowego. Jedną z częstszych przyczyn poważnego niedoboru witaminy B12 w organizmie jest niedokrwistość Addisona i Biermera, czyli anemia złośliwa. Inne powody niedoboru tej witaminy obejmują m.in. niedostateczne dostarczanie jej w diecie, choroby przewodu pokarmowego czy alkoholizm. Objawy niedoboru witaminy B12 to niedokrwistość megaloblastyczna, zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, uszkodzenia układu nerwowego, problemy natury psychicznej i inne. Spis treści: Właściwości witaminy B12 Jak zbadać poziom witaminy B12? Objawy niedoboru witaminy B12 Przyczyny niedoboru witaminy B12 Nadmiar witaminy B12 – co powoduje? Witamina B12 – w czym jest? Właściwości witaminy B12 Witamina B12 to tak naprawdę grupa związków, które w organizmie człowieka swobodnie przechodzą z jednej formy w drugą. Zapotrzebowanie dzienne na witaminę B12 jest wprawdzie niewielkie (średnio 2 mg), ale dostarczanie jej w odpowiedniej ilości z pożywieniem jest bardzo ważne. Wchłanianie witaminy B12 z przewodu pokarmowego odbywa się w jelicie krętym, a żeby proces mógł zaistnieć, konieczna jest obecność czynnika wewnętrznego, IF (ang. intrinsic factor) inaczej czynnika Castle’a wytwarzanego w żołądku przez komórki okładzinowe. Witamina B12 jest niezbędna w procesach krwiotwórczych –  bierze udział w powstawaniu czerwonych krwinek. Ma też znamienne działanie na funkcjonowanie układu nerwowego –  jest konieczna do budowy otoczek mielinowych w nerwach oraz uczestniczy w tworzeniu przekaźników nerwowych. Witamina B12 wpływa na przemiany metaboliczne tłuszczów i węglowodanów, bierze udział w syntezie białek i przemianach puryn i pirymidyn, zasad budujących DNA oraz jest niezbędna w procesach przemiany kwasu foliowego do biologicznie aktywnych postaci. Dzienne zapotrzebowanie na witaminę B12 różni się w zależności od etapu życia. Największe jest u kobiet karmiących piersią i kobiet ciężarnych, najmniejsze u niemowląt i waha się od 0,5 ug/dobę do 2,8 ug/dobę[1]. Wytyczne różnią się także w zależności od kraju. Jak zbadać poziom witaminy B12? Badanie witaminy B12 wykonuje się z krwi żylnej. Do pobrania należy się zgłosić na czczo – najlepiej rano, po 12 godzinnej przerwie w posiłku. W ocenie poziomu stężenia witaminy B12, w przypadku dodatkowych wskazań, wykonuje się  dodatkowe badania,  np. pomiar kwasu metylomalonowego, homocysteiny oraz stężenia transkobalaminy białka transportującego witaminę B12. Kiedy warto sprawdzić poziom witaminy B12? Przede wszystkim w przypadku  niepokojących objawów, ale także w przypadku schorzeń utrudniających wchłanianie witaminy B12, ryzyka niedoborów tej witaminy, czy diety ubogiej w witaminę B12 (np. wegańskiej). Podkreślmy, że grupy szczególnie narażone na niedobory witaminy B12 to osoby w podeszłym wieku, weganie i wegetarianie, niemowlęta kobiet karmiących stosujących taką dietę, osoby z chorobami układu pokarmowego oraz ludzie nadużywający alkoholu. Warto wiedzieć, że spora ilość witaminy B12 jest zwykle magazynowana w wątrobie (zapasy sięgają 10 mg), więc w przypadku zaprzestania spożywania produktów bogatych w witaminę B12 lub zaburzeń jej wchłaniania, skutki niedoborowe mogą zaistnieć dopiero po dłuższym czasie –  nawet po kilku latach. U chorych po przebytym zabiegu usunięciu żołądka lub operacji bariatrycznej oraz u osób na diecie wegetariańskiej lub wegańskiej – szczególnie w okresie ciąży lub karmienia piersią – warto monitorować poziom witaminy B12, aby w razie jej niedoborów móc podjąć odpowiednie działania. Objawy niedoboru witaminy B12 Niedobory witaminy B12 będą skutkować zaburzeniami w układzie krwiotwórczym. Zbyt niski poziom witaminy B12 w organizmie upośledza wytwarzanie erytroblastów, prowadzi do przedwczesnego niszczenia ich w szpiku, a nieprawidłowe erytrocyty (krwinki czerwone) we krwi żyją krócej. Efektem jest niedokrwistość z niedoboru witaminy B12,  czyli niedokrwistość megaloblastyczna. Objawy obejmują ogólne symptomy anemii (osłabienie, wzmożona męczliwość, trudności z koncentracją, zawroty głowy, przyspieszona akcja serca, duszność, bladość) oraz objawy ze strony układu pokarmowego,  takie jak spadek masy ciała i utrata apetytu, utrata smaku, nudności, biegunki lub zaparcia. Charakterystyczne jest pieczenie języka, który staje się ciemnoczerwony, gładki, lśniący i powiększony. W anemii z niedoboru witaminy B12 mogą wystąpić także objawy neurologiczne takie jak mrowienia czy kłucie w palcach, drętwienie rąk i nóg, zaburzenia czucia wibracji czy uczucie przechodzenia prądu wzdłuż kręgosłupa podczas pochylania głowy ku przodowi (tzw. objaw Lhermitte’a). Niedostateczna ilość witaminy B12 w organizmie może również prowadzić do zmian w błonie śluzowej przewodu pokarmowego oraz uszkodzeń układu nerwowego takich jak: neuropatia obwodowa, zwyrodnienie rdzenia kręgowego czy neuropatia nerwu wzrokowego. Powodem jest m.in. nieprawidłowa synteza zasad purynowych i upośledzony metabolizm kwasów nukleinowych, zaburzenie przemian mieliny i w efekcie zanik włókien nerwowych. Poważne braki witaminy B12 trwające powyżej 3 miesięcy mogą doprowadzić do trwałych i poważnych zmian w układzie nerwowym. Można zaobserwować także zaburzenia pamięci, zaburzenia depresyjne, otępienie, a nawet zaburzenia psychotyczne i inne objawy psychiatryczne. Kolejnym skutkiem niedoboru witaminy B12 jest hiperhomocysteinemia czyli wzrostu stężenie homocysteiny we krwi. Uważa się, że hiperhomocysteinemia prowadzi do narastania zmian miażdżycowych i zwiększa ryzyko chorób układu krążenia, chorób układu nerwowego oraz nowotworów. Przyczyny niedoboru witaminy B12 Jakie są przyczyny niedoboru witaminy B12? W przypadku ciężkich niedoborów, jedną z częstszych przyczyn są zaburzenia wchłaniania spowodowane upośledzoną budową czynnika Castle’a lub zaburzeniami receptorów w jelicie krętym. Ich powody mogą być rozmaite, a należą do nich np. anemia Addisona i Biermera (choroba autoimunologiczna prowadząca do uszkodzenia komórek okładzinowych produkujących czynnik wewnętrzny Castle’a), stany po usunięciu żołądka czy jelita krętego, choroba Leśniowskiego- Crohna (nieswoista choroba zapalna jelit), zespół rozrostu bakteryjnego, wrodzony niedobór czynnika wewnętrznego i inne. Inną przyczyną może być także wrodzony niedobór transkobalaminy, czyli białka odpowiedzialnego za transport witaminy B12 we krwi. Za niewielkie niedobory witaminy B12 w organizmie, odpowiedzialne mogą być: dieta wegańska lub wegetariańska, niedożywienie lub nadużywanie alkoholu. Także stosowanie niektórych leków utrudnia wchłanianie witaminy B12. Leki, które mogą spowodować takie skutki to: antagoniści receptora histaminowego H2, niektóre leki stosowane w nieswoistych zapalnych chorobach jelit, inhibitory pompy protonowej, niektóre antybiotyki czy metformina czyli jeden z najpowszechniej stosowanych leków w cukrzycy. Nadmiar witaminy B12 – czym skutkuje? Nadmiar witaminy B12 usuwany jest wraz z moczem. W związku z tym nie są znane przypadki przedawkowania witaminy B12. Warto jednak wspomnieć, że zaobserwowano powiązania między wysokim poziomem witaminy B12 w organizmie, a występowaniem niektórych nowotworów (np. raka jelita grubego, raka piersi, raka wątrobowokomórkowego, raka żołądka), a także chorób układu krwiotwórczego oraz wątroby. Witamina B12 – gdzie występuje? Witamina B12 znajduje się jedynie w produktach pochodzenia zwierzęcego. Głównym źródłem tej witaminy w codziennej diecie człowieka są: produkty mięsne i podroby, mleko, sery twarogowe, ser żółty, jaja, ryby oraz skorupiaki. Jeśli nie jesteś w stanie dostarczyć swojemu organizmowi odpowiednich ilości witaminy B12 wraz z dietą lub cierpisz na choroby, które to uniemożliwiają – warto, oczywiście po konsultacji z lekarzem, suplementować witaminę B12 w postaci cyjanokobalaminy. Istnieje możliwość spożywania suplementów drogą doustną (np. u osób będących na diecie wegetariańskiej), choć w przypadku zaburzeń wchłaniania nie przynosi to oczekiwanych efektów. W związku z tym witaminę B12 podaje się  domięśniowo lub głęboko podskórnie. Witamina B12 spełnia istotną rolę w organizmie człowieka. Jest potrzebna do procesów wzrostu organizmu, podziałów komórkowych, hematopoezy (proces wytwarzania elementów krwi) i produkcji mieliny w osłonkach nerwowych. Uczestniczy w metabolizmie kwasów nukleinowych, białek, tłuszczów i węglowodanów. Wpływa na prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego i tkanki nabłonkowe. Niedobór witaminy B12 może prowadzić do poważnych powikłań: anemii megaloblastycznej, uszkodzeń nerwów obwodowych i degeneracji rdzenia kręgowego. Jeśli jesteś w grupie zwiększonego ryzyka lub w oparciu o objawy kliniczne podejrzewasz u siebie lub swoich bliskich zaburzenia poziomu witaminy B12, skonsultuj się ze swoim lekarzem. Badanie poziomu witaminy B12 oraz związanych z nią parametrów (np. homocysteiny) można zakupić w e-Sklepie, sprawdź katalog badań.   Bibliografia: – Fizjologia człowieka- pod red. S. J. Konturka – „ Witamina B12- skutki niedoboru, zasadność terapii i suplementacji diety u osób w wieku podeszłym”- M. Mziray, P. Domagała, R. Żuralska, M. Siepsiak – „ Witamina B12”- B. Przygoda – „ Witamina B12- budowa, biosynteza, funkcje i metody oznaczania” – A. Kośmider, K. Czaczyk – „ Interakcje z lekami – istotnym wskazaniem suplementacji diety witaminą B12”- J. Biernat, M. Bronkowska – „ Hem i kobalamina w świecie medycyny i farmacji”- J. Mocarska, T. Koczorowski – „The pathophysiology of elevated vitamin B12 in clinical practice”- E. Andres, K. Serraj, J. Zhu, A.J.M. Vermorken [1] Normy żywienia dla populacji Polski”- pod red. M. Jarosz. Instytut Żywności i Żywienia. 

Powiązanie badania


Witamina B12
  Diagnostyka i leczenie niedoborów witaminy B12. Diagnostyka i leczenie chorych na anemię. Diagnostyka i leczenie zaburzeń neurologicznych.
od 14.82 PLN

Witamina B2
Witamina B2, ryboflawina, w krwi pełnej, test przydatny w kontroli poziomu ryboflawiny w organizmie.
od 113.05 PLN

Witamina B3
Witamina B3, niacyna, kwas nikotynowy w surowicy, test przydatny dla potwierdzenia niedoboru lub nadmiaru witaminy B3 podczas suplementacji.
od 197.51 PLN